O σκύλος που κληρονόμησε δύο εκατ. ευρώ!

Τον αγαπούσε τόσο πολύ που τού άφησε όλη της την περιουσία… Όχι, ο τυχερός κληρονόμος δεν είναι ο σύζυγός της αλλά ο πολυαγαπημένος σκύλος της. Ο λόγος για μία 84χρονη ιταλίδα από την Caserta που χάρη στην κίνηση της αυτή έκανε τον σκύλο της ονόματι Kikko πλουσιότερο κατά δύο εκατ. ευρώ.
Για την ακρίβεια ο σκύλος κληρονόμησε τους τραπεζικούς λογαριασμούς της ιδιοκτήτριάς του, δύο διαμερίσματα και αρκετά χωράφια. Αντίθετα, η θανούσα δεν άφησε τίποτα στην κόρη και τα εγγόνια της, με τους οποίους έμενε μαζί.
Τέλος, ανέθεσε στον προσωπικό της δικηγόρο την φροντίδα του σκύλου της. Σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία, η κληρονομιά προς όφελος ζώων δεν έχει νομική ισχύ.
Ο κηδεμόνας του ζώου θα διαχειρίζεται όλη την περιουσία, ενώ οφείλει να διασφαλίσει στον Κίκκο άνετη διαβίωση, φροντίδα και προστασία.

Πηγη: http://katerina-dimitris.gr

Περισσότερα από 300.000 νεογέννητα πεθαίνουν στην Ινδία κάθε χρόνο

Αποκαλυπτικά τα στοιχεία έρευνας ΜΚΟ στην Ινδία, για τους θανάτους βρεφών κάθε χρόνο

 

Περισσότερα από 300.000 βρέφη πεθαίνουν στην Ινδία κάθε χρόνο, μόλις 24 ώρες μετά τη γέννησή τους από μολύνσεις που θα μπορούσαν να αποφευχθούν, σύμφωνα με μελέτη μη κυβερνητικής οργάνωσης που δημοσιεύθηκε και καταγγέλλει την έλλειψη χρηματοδότησης και πολιτικής βούλησης.

Στην Ινδία αντιστοιχεί το 29% των θανάτων νεογέννητων στον κόσμο, σύμφωνα με την οργάνωση Save the Children, η οποία εξετάζει κάθε χρόνο την κατάσταση των μητέρων σε 186 χώρες. Σύμφωνα με τη μελέτη, η νότια Ασία, η περιοχή όπου ζει το 24% του παγκόσμιου πληθυσμού, καταγράφεται το 40% των θανάτων νεογέννητων.
Το Μπανγκλαντές και το Πακιστάν έχουν επίσης αυξημένο ποσοστό θανάτων βρεφών, 28.000 και 60.000 αντίστοιχα ετησίως.

Οι περισσότεροι από τους θανάτους αυτούς προκαλούνται από τον χρόνιο υποσιτισμό των μητέρων στις δύο χώρες.
«Έχει σημειωθεί πρόοδος, όμως τουλάχιστον 1.000 νεογέννητα πεθαίνουν κάθε ημέρα λίγες ώρες μετά τη γέννησή τους από αιτίες που θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί στην Ινδία, το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές», υπογράμμισε ο Μάικ Νόβελ, περιφερειακός διευθυντής της οργάνωσης.
Τρεις βασικοί λόγοι εξηγούν τους θανάτους αυτούς: επιπλοκές στον τοκετό, πρόωρες γεννήσεις και μολύνσεις. Η οργάνωση εκτιμά πως αν υπήρξε πρόσβαση σε χαμηλού κόστους χειρουργικές επεμβάσεις, ο αριθμός των θανάτων θα μειωνόταν κατά 75%.
«Αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση και η χρηματοδότηση για να προωθηθούν λύσεις για όλες τις μητέρες και τα βρέφη που τις έχουν ανάγκη», επισημαίνει η οργάνωση.
Περισσότερα από δέκα χρόνια οικονομικής ανάπτυξης επέτρεψαν στην Ινδία να αυξήσει τις κρατικές δαπάνες υπέρ των λιγότερο προνομιούχων τμημάτων του πληθυσμού, όμως η Save the Children θεωρεί ότι τα πιο πολλά από τα κυβερνητικά προγράμματα δεν απευθύνονται σε αυτούς που τα έχουν πραγματικά ανάγκη.

Περισσότερες από τις μισές Ινδές γεννούν στα σπίτια τους, χωρίς την βοήθεια επαγγελματιών της υγείας, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν σοβαρές επιπλοκές και μολύνσεις.
Στις αγροτικές περιοχές οι γιατροί και τα νοσοκομεία σπανίζουν και έτσι οι γυναίκες εμπιστεύονται την υγεία των παιδιών τους στα χέρια ατόμων που δεν έχουν καμιά ανάλογη εκπαίδευση και πείρα.
Όμως ακόμα και στις πόλεις, όπως το Νέο Δελχί, όπου υπάρχουν νοσοκομειακές υποδομές, οι γυναίκες συνεχίζουν να γεννούν στα σπίτια τους, σύμφωνα με την Σαρμίλα Λάλ, γυναικολόγο σε νοσοκομείο της ινδικής πρωτεύουσας.

Πηγή: trelokouneli.gr

Έξι μυστικά ομορφιάς από το παρελθόν που προκαλούσαν ακόμη και θάνατο

Κορσές
Από τα λίγα που ακόμη εφαρμόζονται, έστω κι αν πρόκειται για μερικές ώρες... βασανιστηρίου την ημέρα του γάμου για τη νύφη. Για αιώνες οι γυναίκες τον φορούσαν διορθώνοντας την στάση του σώματος. Αν και η εικόνα αποζημίωνε τόσο τις ίδιες, όσο και τους θαυμαστές τους, υπήρχαν και κίνδυνοι. Ποιος δεν θυμάται την περιβόητη σκηνή από το «Όσα παίρνει ο άνεμος» όταν η Σκάρλετ Ο' Χάρα απαιτούσε να σφίξουν τα κορδόνια του κορσέ της μέχρι σημείο... ασφυξίας; Δεν ήταν η μόνη. Σοβαρά προβλήματα σε εσωτερικά όργανα ήταν από τους πιο συνήθεις τραυματισμούς εξαιτίας αυτής της μόδας.
Αρσενικό
Το 19ο αιώνα, αλλά και νωρίτερα, το αρσενικό αποτελούσε μέρος της διατροφής κάποιων. Θεωρούσαν πως έδινε λάμψη στο δέρμα και, παραδόξως, υγιή εμφάνιση. Υπήρχαν βέβαια οδηγίες χρήσης. Μπορούσε κανείς να το καταναλώσει μόνο όταν το φεγγάρι «γέμιζε», λαμβάνοντας στην αρχή μία ελάχιστη ποσότητα μέχρι να συνηθίσει ο οργανισμός, ενώ υπήρχε η προειδοποίηση πως η «θεραπεία» έπρεπε να συνεχιστεί εφ' όρου ζωής. Βέβαια ο πραγματικός κίνδυνος δεν ήταν στην διακοπή της χρήσης αρσενικού. Η λήψη του προκαλούσε βρογχοκήλη - επειδή μπλόκαρε το ιώδιο στον θυροειδή, και προκαλούσε πρήξιμο - και μερικές φορές θάνατο.
Δέσιμο ποδιών
Κάποιοι ιστορικοί θεωρούν πως η ιστορία της Σταχτοπούτας προήλθε από την Κίνα. Σε άλλες κουλτούρες είναι περίεργο μία γυναίκα να έχει τόσο μικρό μέγεθος ποδιού ώστε το γοβάκι της να ταιριάζει μόνο σε εκείνη. Στην Κίνα όμως αυτό δεν κάνει εντύπωση. Παράδοση που ξεκίνησε τον 10ο αιώνα ήθελε τα πόδια των γυναικών να δένονται προκειμένου να μεταμορφωθούν σε «χρυσούς λωτούς». Οι μητέρες άρχιζαν να δένουν όσο πιο σφικτά μπορούσαν τα πόδια τα κοριτσιών από την παιδική τους ηλικία. Ήταν κάτι εξαιρετικά επώδυνο, κινδύνευαν με γάγγραινα, προκαλούσε μόνιμη παραμόρφωση στα πόδια τους και οι γυναίκες μετά βίας μπορούσαν να περπατήσουν. Ήταν και αυτός ένας στόχος του βασανιστηρίου. Μικροσκοπικά πόδια που κάνουν μικρά χαριτωμένα βήματα.
Μπελαντόνα
Πρόκειται για δηλητηριώδες φυτό του οποίου το απόσταγμα, άγνωστο γιατί, άρχισαν να χρησιμοποιούν οι γυναίκες. Έριχναν μερικές σταγόνες του στα μάτια τους. Αυτό προκαλούσε διαστολή της κόρης και θεωρούνταν πως το αθώο βλέμμα «της μαθήτριας» ήταν θελκτικό. Βέβαια, η εκτεταμένη χρήση οδηγούσε σε τύφλωση.
Πούδρα μολύβδου
Την εποχή του 16ου αιώνα το δέρμα δεν περνούσε τις καλύτερες ημέρες του. Η ελλιπής προσωπική υγιεινή και οι πολλές ασθένειες - αν επιβίωνε κανείς βέβαια – άφηναν σημάδια στο πρόσωπο. Ο καλύτερος τρόπος για να τα καλύψουν ήταν η πούδρα από μόλυβδο. Φτηνή, εύκολη να παραχθεί, κάλυπτε καλά και άφηνε μεταξένια αίσθηση στο δέρμα. Βέβαια, προκαλούσε διόγκωση του εγκεφάλου, παράλυση και κατάρρευση του οργανισμού που οδηγούσε στο θάνατο.
Ραδιενεργά καλλυντικά
Όσοι ήταν προσεκτικοί την ώρα της Χημείας στο σχολείο αντιλαμβάνονται πως οι λέξεις χλωρίδιο θορίου και βρωμίδιο ραδίου όταν αναγράφονται στα συστατικά ενός προϊόντος δεν είναι για καλό. Κι όμως στη δεκαετία του '30 μία γαλλική εταιρία κυκλοφόρησε μία σειρά ραδιενεργών καλλυντικών που υπόσχονταν θαύματα. Συγκεκριμένα, οι δημιουργοί τους ισχυρίζονταν πως διεγείρουν τα κύτταρα, ενισχύουν την κυκλοφορία του αίματος, προκαλούν σύσφιξη δέρματος, θεραπεύουν μαύρα στίγματα, σπυράκια, κοκκινίλες και εξαφανίζουν τις ρυτίδες. Τι άλλο θα ήθελε μία γυναίκα; Τότε βέβαια δεν ήξεραν τους κινδύνους της ραδιενέργειας. Σήμερα, λογικά, καμία δεν θα το έβαζε στο πρόσωπό της!

Κορσές
Από τα λίγα που ακόμη εφαρμόζονται, έστω κι αν πρόκειται για μερικές ώρες... βασανιστηρίου την ημέρα του γάμου για τη νύφη. Για αιώνες οι γυναίκες τον φορούσαν διορθώνοντας την στάση του σώματος. Αν και η εικόνα αποζημίωνε τόσο τις ίδιες, όσο και τους θαυμαστές τους, υπήρχαν και κίνδυνοι. Ποιος δεν θυμάται την περιβόητη σκηνή από το «Όσα παίρνει ο άνεμος» όταν η Σκάρλετ Ο' Χάρα απαιτούσε να σφίξουν τα κορδόνια του κορσέ της μέχρι σημείο... ασφυξίας; Δεν ήταν η μόνη. Σοβαρά προβλήματα σε εσωτερικά όργανα ήταν από τους πιο συνήθεις τραυματισμούς εξαιτίας αυτής της μόδας.
Αρσενικό
Το 19ο αιώνα, αλλά και νωρίτερα, το αρσενικό αποτελούσε μέρος της διατροφής κάποιων. Θεωρούσαν πως έδινε λάμψη στο δέρμα και, παραδόξως, υγιή εμφάνιση. Υπήρχαν βέβαια οδηγίες χρήσης. Μπορούσε κανείς να το καταναλώσει μόνο όταν το φεγγάρι «γέμιζε», λαμβάνοντας στην αρχή μία ελάχιστη ποσότητα μέχρι να συνηθίσει ο οργανισμός, ενώ υπήρχε η προειδοποίηση πως η «θεραπεία» έπρεπε να συνεχιστεί εφ' όρου ζωής. Βέβαια ο πραγματικός κίνδυνος δεν ήταν στην διακοπή της χρήσης αρσενικού. Η λήψη του προκαλούσε βρογχοκήλη - επειδή μπλόκαρε το ιώδιο στον θυροειδή, και προκαλούσε πρήξιμο - και μερικές φορές θάνατο.
Δέσιμο ποδιών
Κάποιοι ιστορικοί θεωρούν πως η ιστορία της Σταχτοπούτας προήλθε από την Κίνα. Σε άλλες κουλτούρες είναι περίεργο μία γυναίκα να έχει τόσο μικρό μέγεθος ποδιού ώστε το γοβάκι της να ταιριάζει μόνο σε εκείνη. Στην Κίνα όμως αυτό δεν κάνει εντύπωση. Παράδοση που ξεκίνησε τον 10ο αιώνα ήθελε τα πόδια των γυναικών να δένονται προκειμένου να μεταμορφωθούν σε «χρυσούς λωτούς». Οι μητέρες άρχιζαν να δένουν όσο πιο σφικτά μπορούσαν τα πόδια τα κοριτσιών από την παιδική τους ηλικία. Ήταν κάτι εξαιρετικά επώδυνο, κινδύνευαν με γάγγραινα, προκαλούσε μόνιμη παραμόρφωση στα πόδια τους και οι γυναίκες μετά βίας μπορούσαν να περπατήσουν. Ήταν και αυτός ένας στόχος του βασανιστηρίου. Μικροσκοπικά πόδια που κάνουν μικρά χαριτωμένα βήματα.
Μπελαντόνα
Πρόκειται για δηλητηριώδες φυτό του οποίου το απόσταγμα, άγνωστο γιατί, άρχισαν να χρησιμοποιούν οι γυναίκες. Έριχναν μερικές σταγόνες του στα μάτια τους. Αυτό προκαλούσε διαστολή της κόρης και θεωρούνταν πως το αθώο βλέμμα «της μαθήτριας» ήταν θελκτικό. Βέβαια, η εκτεταμένη χρήση οδηγούσε σε τύφλωση.
Πούδρα μολύβδου
Την εποχή του 16ου αιώνα το δέρμα δεν περνούσε τις καλύτερες ημέρες του. Η ελλιπής προσωπική υγιεινή και οι πολλές ασθένειες - αν επιβίωνε κανείς βέβαια – άφηναν σημάδια στο πρόσωπο. Ο καλύτερος τρόπος για να τα καλύψουν ήταν η πούδρα από μόλυβδο. Φτηνή, εύκολη να παραχθεί, κάλυπτε καλά και άφηνε μεταξένια αίσθηση στο δέρμα. Βέβαια, προκαλούσε διόγκωση του εγκεφάλου, παράλυση και κατάρρευση του οργανισμού που οδηγούσε στο θάνατο.
Ραδιενεργά καλλυντικά
Όσοι ήταν προσεκτικοί την ώρα της Χημείας στο σχολείο αντιλαμβάνονται πως οι λέξεις χλωρίδιο θορίου και βρωμίδιο ραδίου όταν αναγράφονται στα συστατικά ενός προϊόντος δεν είναι για καλό. Κι όμως στη δεκαετία του '30 μία γαλλική εταιρία κυκλοφόρησε μία σειρά ραδιενεργών καλλυντικών που υπόσχονταν θαύματα. Συγκεκριμένα, οι δημιουργοί τους ισχυρίζονταν πως διεγείρουν τα κύτταρα, ενισχύουν την κυκλοφορία του αίματος, προκαλούν σύσφιξη δέρματος, θεραπεύουν μαύρα στίγματα, σπυράκια, κοκκινίλες και εξαφανίζουν τις ρυτίδες. Τι άλλο θα ήθελε μία γυναίκα; Τότε βέβαια δεν ήξεραν τους κινδύνους της ραδιενέργειας. Σήμερα, λογικά, καμία δεν θα το έβαζε στο πρόσωπό της!

Κορσές
Από τα λίγα που ακόμη εφαρμόζονται, έστω κι αν πρόκειται για μερικές ώρες... βασανιστηρίου την ημέρα του γάμου για τη νύφη. Για αιώνες οι γυναίκες τον φορούσαν διορθώνοντας την στάση του σώματος. Αν και η εικόνα αποζημίωνε τόσο τις ίδιες, όσο και τους θαυμαστές τους, υπήρχαν και κίνδυνοι. Ποιος δεν θυμάται την περιβόητη σκηνή από το «Όσα παίρνει ο άνεμος» όταν η Σκάρλετ Ο' Χάρα απαιτούσε να σφίξουν τα κορδόνια του κορσέ της μέχρι σημείο... ασφυξίας; Δεν ήταν η μόνη. Σοβαρά προβλήματα σε εσωτερικά όργανα ήταν από τους πιο συνήθεις τραυματισμούς εξαιτίας αυτής της μόδας.
Αρσενικό
Το 19ο αιώνα, αλλά και νωρίτερα, το αρσενικό αποτελούσε μέρος της διατροφής κάποιων. Θεωρούσαν πως έδινε λάμψη στο δέρμα και, παραδόξως, υγιή εμφάνιση. Υπήρχαν βέβαια οδηγίες χρήσης. Μπορούσε κανείς να το καταναλώσει μόνο όταν το φεγγάρι «γέμιζε», λαμβάνοντας στην αρχή μία ελάχιστη ποσότητα μέχρι να συνηθίσει ο οργανισμός, ενώ υπήρχε η προειδοποίηση πως η «θεραπεία» έπρεπε να συνεχιστεί εφ' όρου ζωής. Βέβαια ο πραγματικός κίνδυνος δεν ήταν στην διακοπή της χρήσης αρσενικού. Η λήψη του προκαλούσε βρογχοκήλη - επειδή μπλόκαρε το ιώδιο στον θυροειδή, και προκαλούσε πρήξιμο - και μερικές φορές θάνατο.
Δέσιμο ποδιών
Κάποιοι ιστορικοί θεωρούν πως η ιστορία της Σταχτοπούτας προήλθε από την Κίνα. Σε άλλες κουλτούρες είναι περίεργο μία γυναίκα να έχει τόσο μικρό μέγεθος ποδιού ώστε το γοβάκι της να ταιριάζει μόνο σε εκείνη. Στην Κίνα όμως αυτό δεν κάνει εντύπωση. Παράδοση που ξεκίνησε τον 10ο αιώνα ήθελε τα πόδια των γυναικών να δένονται προκειμένου να μεταμορφωθούν σε «χρυσούς λωτούς». Οι μητέρες άρχιζαν να δένουν όσο πιο σφικτά μπορούσαν τα πόδια τα κοριτσιών από την παιδική τους ηλικία. Ήταν κάτι εξαιρετικά επώδυνο, κινδύνευαν με γάγγραινα, προκαλούσε μόνιμη παραμόρφωση στα πόδια τους και οι γυναίκες μετά βίας μπορούσαν να περπατήσουν. Ήταν και αυτός ένας στόχος του βασανιστηρίου. Μικροσκοπικά πόδια που κάνουν μικρά χαριτωμένα βήματα.
Μπελαντόνα
Πρόκειται για δηλητηριώδες φυτό του οποίου το απόσταγμα, άγνωστο γιατί, άρχισαν να χρησιμοποιούν οι γυναίκες. Έριχναν μερικές σταγόνες του στα μάτια τους. Αυτό προκαλούσε διαστολή της κόρης και θεωρούνταν πως το αθώο βλέμμα «της μαθήτριας» ήταν θελκτικό. Βέβαια, η εκτεταμένη χρήση οδηγούσε σε τύφλωση.
Πούδρα μολύβδου
Την εποχή του 16ου αιώνα το δέρμα δεν περνούσε τις καλύτερες ημέρες του. Η ελλιπής προσωπική υγιεινή και οι πολλές ασθένειες - αν επιβίωνε κανείς βέβαια – άφηναν σημάδια στο πρόσωπο. Ο καλύτερος τρόπος για να τα καλύψουν ήταν η πούδρα από μόλυβδο. Φτηνή, εύκολη να παραχθεί, κάλυπτε καλά και άφηνε μεταξένια αίσθηση στο δέρμα. Βέβαια, προκαλούσε διόγκωση του εγκεφάλου, παράλυση και κατάρρευση του οργανισμού που οδηγούσε στο θάνατο.
Ραδιενεργά καλλυντικά
Όσοι ήταν προσεκτικοί την ώρα της Χημείας στο σχολείο αντιλαμβάνονται πως οι λέξεις χλωρίδιο θορίου και βρωμίδιο ραδίου όταν αναγράφονται στα συστατικά ενός προϊόντος δεν είναι για καλό. Κι όμως στη δεκαετία του '30 μία γαλλική εταιρία κυκλοφόρησε μία σειρά ραδιενεργών καλλυντικών που υπόσχονταν θαύματα. Συγκεκριμένα, οι δημιουργοί τους ισχυρίζονταν πως διεγείρουν τα κύτταρα, ενισχύουν την κυκλοφορία του αίματος, προκαλούν σύσφιξη δέρματος, θεραπεύουν μαύρα στίγματα, σπυράκια, κοκκινίλες και εξαφανίζουν τις ρυτίδες. Τι άλλο θα ήθελε μία γυναίκα; Τότε βέβαια δεν ήξεραν τους κινδύνους της ραδιενέργειας. Σήμερα, λογικά, καμία δεν θα το έβαζε στο πρόσωπό της!
πηγή:parapolitika

Πέθανε η αυθεντική «φωνή» του Μπάρμπα Στρούμφ

Tην τελευταία του πνοή σε ηλικία 87 ετών άφησε ο Τζόναθαν Γουίντερς ο Αμερικανός κωμικός ηθοποιός ο οποίος χάρισε τη φωνή του στον γνωστό σε όλους μας Μπάρμπα Στρουμφ, τόσο στη σειρά -από το 1986 ως το 1990- αλλά και στην ταινία «Τα Στρουμφάκια» το 2011.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση «ο Τζόναθαν πέθανε από φυσικά αίτια, έχοντας δίπλα του τους συγγενείς και φίλους».

Ο γεννημένος στις 11 Νοεμβρίου του 1925 στο Οχάιο Τζόναθαν Γουίντερς ασχολήθηκε αναγκαστικά με την υποκριτική, όταν... έχασε το ρολόι του και χρειάστηκε να βρει λεφτά για να πάρει ένα καινούριο.

Το ταλέντο του ήταν πηγαίο, με αποτέλεσμα να ξεχωρίσει αμέσως. Η καριέρα του απογειώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '70 με το σήριαλ «Mork & Mindy», ενώ στα τέλη της επόμενης δεκαετίας έκανε θραύση ως η φωνή του... Μπάρμπα Στρουμφ.
πηγη:  newsbomb.gr

Την Ελληνική φωνή στον Μπάρμπα Στρούμφ χάρισε ο αείμνηστος Σοφοκλής Πέππας.

Πέθανε η «Σταχτοπούτα» της Σουηδίας, Πριγκίπισσα Λίλιαν!

Μια ζωή σαν παραμύθι έζησε η πριγκίπισσα Λίλιαν της Σουηδίας που ερωτεύτηκε παράφορα το 1943 τον πρίγκιπα Μπέρτιλ και κατάφερε να τον παντρευτεί μόλις το 1976.

Ο έρωτάς τους γεννήθηκε στο Λονδίνο στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου κι ενώ η Λίλιαν Ντέιβις ήταν παντρεμένη με τον βρετανό ηθοποιό Ίβαν Κρεγκ.

Η πριγκίπισσα Λίλιαν είχε γεννηθεί τον Αύγουστο του 1915 στην Ουαλία και μετακόμισε στο Λονδίνο σε ηλικία 16 ετών για να ασχοληθεί με την πασαρέλα ως μοντέλο.

Δύο χρόνια μετά τη γνωριμία της με τον πρίγκιπα της Σουηδίας η Λίλιαν χώρισε από τον άνδρα της αλλά ο πατέρας του Μπέρτιλ, βασιλιάς Αγουστος Αδόλφος, αρνιόταν να δώσει την ευχή και άδειά του για να παντρευτεί το ερωτευμένο ζευγάρι.

Για 33 χρόνια η Λίλιαν ήταν η «Σταχτοπούτα» της Σουηδίας και το ζευγάρι από τα πιο αγαπημένα και δημοφιλή στην σκανδιναβική αυτή χώρα.

Κατάφεραν να ενωθούν με τα δεσμά του γάμου αφού και οι δύο είχαν «πατήσει» τα 60 τους χρόνια.

Ο Μπέρτιλ πέθανε το 1997 και η Λίλιαν χθες σε ηλικία 97 ετών.

«Ενα πολυαγαπημένο πρόσωπο της βασιλικής οικογένειας έφυγε από κοντά μας» δήλωσε ο Πρωθυπουργός της Σουηδίας, Φρέντρικ Ράινφελντ για το θάνατο της πριγκίπισσας Λίλιαν.  

Πηγη: Τα Νέα

Η γεννημένη στην Ουαλία πριγκίπισσα Λίλιαν, της οποίας ο πολυετής έρωτας με τον πρίγκιπα Bertil της Σουηδίας αποτελούσε μυστικό που είχε μείνει για αρκετά χρόνια επτασφράγιστο στους κόλπους του παλατιού, απεβίωσε σε ηλικία 97 ετών. Μια σύντομη δήλωση στην ιστοσελίδα του βασιλικού οίκου αναφέρει ότι Λίλιαν πέθανε στο σπίτι της στη Στοκχόλμη, χωρίς ωστόσο να δοθεί αιτία θανάτου. Η Λίλιαν υπέφερε από τη νόσο του Alzheimer και η υγεία της ήταν κλονισμένη για αρκετά χρόνια. Η Λίλιαν γεννήθηκε στην Ουαλία το 1915 και μετακόμισε στο Λονδίνο σε ηλικία 16 χρονών για να γίνει ηθοποιός και μοντέλο. Εκεί συνάντησε τον άγγλο ηθοποιό Ivan Craig, τον οποίο παντρεύτηκε το 1940. Το 1943 γνώρισε τον πρίγκιπα της Σουηδίας Bertil. Η Λίλιαν ήταν παντρεμένη εκείνη την εποχή αλλά το πρόβλημα λύθηκε από μόνο του αφού και ο Craig είχε γνωρίσει κάποια άλλη κι έτσι το ζευγάρι πήρε ένα ειρηνικό διαζύγιο. Οι υποχρεώσεις του Bertil απέναντι στο θρόνο και η κατάσταση της Λίλιαν, ως διαζευγμένη κοινή θνητή απαγόρευε την κοινοποίηση του έρωτά τους. Για τρεις δεκαετίες το ζευγάρι κρατούσε τον έρωτά του μυστικό κάνοντας πολλές θυσίες. Τελικά το 1976, μετά από 33 χρόνια, ο νέος βασιλιάς τους έδωσε την άδεια να παντρευτούν. Πηγή: www.lifo.gr

Η γεννημένη στην Ουαλία πριγκίπισσα Λίλιαν, της οποίας ο πολυετής έρωτας με τον πρίγκιπα Bertil της Σουηδίας αποτελούσε μυστικό που είχε μείνει για αρκετά χρόνια επτασφράγιστο στους κόλπους του παλατιού, απεβίωσε σε ηλικία 97 ετών. Μια σύντομη δήλωση στην ιστοσελίδα του βασιλικού οίκου αναφέρει ότι Λίλιαν πέθανε στο σπίτι της στη Στοκχόλμη, χωρίς ωστόσο να δοθεί αιτία θανάτου. Η Λίλιαν υπέφερε από τη νόσο του Alzheimer και η υγεία της ήταν κλονισμένη για αρκετά χρόνια. Η Λίλιαν γεννήθηκε στην Ουαλία το 1915 και μετακόμισε στο Λονδίνο σε ηλικία 16 χρονών για να γίνει ηθοποιός και μοντέλο. Εκεί συνάντησε τον άγγλο ηθοποιό Ivan Craig, τον οποίο παντρεύτηκε το 1940. Το 1943 γνώρισε τον πρίγκιπα της Σουηδίας Bertil. Η Λίλιαν ήταν παντρεμένη εκείνη την εποχή αλλά το πρόβλημα λύθηκε από μόνο του αφού και ο Craig είχε γνωρίσει κάποια άλλη κι έτσι το ζευγάρι πήρε ένα ειρηνικό διαζύγιο. Οι υποχρεώσεις του Bertil απέναντι στο θρόνο και η κατάσταση της Λίλιαν, ως διαζευγμένη κοινή θνητή απαγόρευε την κοινοποίηση του έρωτά τους. Για τρεις δεκαετίες το ζευγάρι κρατούσε τον έρωτά του μυστικό κάνοντας πολλές θυσίες. Τελικά το 1976, μετά από 33 χρόνια, ο νέος βασιλιάς τους έδωσε την άδεια να παντρευτούν. Πηγή: www.lifo.gr

Η γεννημένη στην Ουαλία πριγκίπισσα Λίλιαν, της οποίας ο πολυετής έρωτας με τον πρίγκιπα Bertil της Σουηδίας αποτελούσε μυστικό που είχε μείνει για αρκετά χρόνια επτασφράγιστο στους κόλπους του παλατιού, απεβίωσε σε ηλικία 97 ετών. Μια σύντομη δήλωση στην ιστοσελίδα του βασιλικού οίκου αναφέρει ότι Λίλιαν πέθανε στο σπίτι της στη Στοκχόλμη, χωρίς ωστόσο να δοθεί αιτία θανάτου. Η Λίλιαν υπέφερε από τη νόσο του Alzheimer και η υγεία της ήταν κλονισμένη για αρκετά χρόνια. Η Λίλιαν γεννήθηκε στην Ουαλία το 1915 και μετακόμισε στο Λονδίνο σε ηλικία 16 χρονών για να γίνει ηθοποιός και μοντέλο. Εκεί συνάντησε τον άγγλο ηθοποιό Ivan Craig, τον οποίο παντρεύτηκε το 1940. Το 1943 γνώρισε τον πρίγκιπα της Σουηδίας Bertil. Η Λίλιαν ήταν παντρεμένη εκείνη την εποχή αλλά το πρόβλημα λύθηκε από μόνο του αφού και ο Craig είχε γνωρίσει κάποια άλλη κι έτσι το ζευγάρι πήρε ένα ειρηνικό διαζύγιο. Οι υποχρεώσεις του Bertil απέναντι στο θρόνο και η κατάσταση της Λίλιαν, ως διαζευγμένη κοινή θνητή απαγόρευε την κοινοποίηση του έρωτά τους. Για τρεις δεκαετίες το ζευγάρι κρατούσε τον έρωτά του μυστικό κάνοντας πολλές θυσίες. Τελικά το 1976, μετά από 33 χρόνια, ο νέος βασιλιάς τους έδωσε την άδεια να παντρευτούν. Πηγή: www.lifo.gr

Πέθανε από ανακοπή η ηθοποιός Τζώρτζια Θεοδώρου

Από ανακοπή καρδιάς, μόλις στα 49 της χρόνια, πέθανε η ηθοποιός Τζώρτζια Θεοδώρου που ήταν γνωστή από το σίριαλ «Λάμψη» του ΑΝΤ1. Στο διάσημο σίριαλ υποδυόταν την τηλεοπτική γραμματέα του Γιάγκου Δράκου. Η Τζώρτζια Θεοδώρου δεν αντιμετώπιζε κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας αλλά πέθανε ξαφνικά από ανακοπή καρδιάς, γεγονός που συγκλόνισε την οικογένεια και τους φίλους της.

Πηγη: protothema.gr

Γκρινιάξτε άφοβα: Κερδίζετε χρόνια!

Η γκρίνια και η απαισιοδοξία… προσθέτουν χρόνια! Σύμφωνα με μια νέα γερμανική έρευνα οι ηλικιωμένοι που γκρινιάζουν ζουν περισσότερο και είναι πιο υγιείς.

«Οι ηλικιωμένοι που αναμένουν μια περιορισμένη σε κάποιον βαθμό ικανοποίηση από την προσωπική τους κατάσταση στο μέλλον ζουν ολοφάνερα πιο πολύ και η υγεία τους είναι καλύτερη από τους ηλικιωμένους που φαντάζονται ένα ρόδινο μέλλον», αναφέρει σε ανακοίνωση του το γερμανικό ινστιτούτο DW.

Από έρευνά του ινστιτούτου προέκυψε ότι το 43% των πιο ηλικιωμένων ερωτηθέντων φάνηκε υπερβολικά απαισιόδοξο, το 25% φάνηκε λογικό και το 32% υπερβολικά αισιόδοξο.

Ωστόσο ο κίνδυνος απώλειας των σωματικών ικανοτήτων αποδείχθηκε πολύ πιο αυξημένος και ο κίνδυνος θανάτου ήταν επίσης κατά 10% υψηλότερος για τους πιο αισιόδοξους ανθρώπους.



Πηγή: healthtimes

Δύο σπουδαστές νεκροί και τρεις σε κώμα από αναθυμιάσεις αυτοσχέδιας σόμπας!

Τραγωδία χωρίς προηγούμενο στη Λάρισα. Δυο φοιτητές έχασαν τη ζωή τους σε διαμέρισμα στη συνοικία της Φιλιππούπολης, από αναθυμιάσεις, ενώ στο νοσοκομείο νοσηλεύονται άλλοι τρεις
Όπως αναφέρουν οι πρώτες πληροφορίες, τα πέντε νεαρά άτομα βρισκόταν σε σπίτι σε κεντρικό σημείο της Λάρισας και είχαν ανάψει μία αυτοσχέδια εστία -«σαν ψησταριά» ή μαγκάλι προκειμένου να ζεσταθούν.
Φίλη τους που τους αναζητούσε τις τελευταίες ώρες, έσπευσε στο διαμέρισμα και με τη βοήθεια της σπιτονοικοκυράς κατάφερε και μπήκε στο χώρο.

Όταν η πόρτα άνοιξε αντίκρισαν μέσα τους πέντε αναίσθητους νεαρούς, οι δύο εκ των οποίων ήταν ήδη νεκροί.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δύο εκ των τριών τραυματιών νοσηλεύονται στις μονάδες εντατικής θεραπείας του Πανεπιστημιακού και του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας.

Πηγή: onlarissa.gr

Επάγγελμα ρεπόρτερ: Ρεκόρ θανάτων το 2012!

Το πτώμα του βραζιλιάνου δημοσιογράφου Ντέσιο Σα που δέχθηκε πυροβολισμούς ενώ έτρωγε σε εστιατόριο τον περασμένο Απρίλιο (AP Photo/Biaman Prado)

Αύξηση 43% σε σχέση με το 2011- 70 δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν εν ώρα καθήκοντος

Ανησυχητική αύξηση παρουσιάστηκε το 2012 στον αριθμό των δημοσιογράφων που σκοτώθηκαν ή φυλακίστηκαν σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η οργάνωση Committee to Protect Journalists (Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων), που εδρεύει στη Νέα Υόρκη και έδωσε στη δημοσιότητα τα στοιχεία την Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου, αποδίδει την αύξηση αυτή στους αυστηρούς νόμους, στην έλλειψη ανεκτικότητας από την πλευρά των κυβερνήσεων και στην ατιμωρησία των δολοφόνων που θέτουν σε κίνδυνο την ανεξάρτητη δημοσιογραφία σε πολλές χώρες.

Στην ετήσια έκθεσή της «Επιθέσεις εναντίον του Τύπου», η οργάνωση αναφέρει ότι 70 δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν εν ώρα καθήκοντος το 2012 -43% αύξηση σε σχέση με το 2011- και περισσότεροι από 35 εξαφανίστηκαν. Επίσης, 232 δημοσιογράφοι φυλακίστηκαν το 2012, 53 περισσότεροι από το 2011 και ο υψηλότερος αριθμός από την πρώτη ετήσια έκθεση το 1990.

«Ηταν μια θλιβερή χρονιά για τον Τύπο», δήλωσε ο Ρόμπερτ Μαχόνι, υποδιευθυντής της οργάνωσης, σε συνέντευξη Τύπου στον ΟΗΕ. «Από το Μεξικό ως τη Συρία και από τη Ρωσία ως το Πακιστάν, οι δημοσιογράφοι της πρώτης γραμμής έρχονται περισσότερο από ποτέ αντιμέτωποι με βία και καταπίεση».

Ο Μαχόνι έκανε ιδιαίτερη αναφορά στους δημοσιογράφους του Πακιστάν, της Σομαλίας και της Βραζιλίας, στηλιτεύοντας την βαθιά ριζωμένη κουλτούρα της ατιμωρησίας που κάνει τους δολοφόνους να πιστεύουν ότι δεν θα τιμωρηθούν από το νόμο. «Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απειλή προς την ερευνητική δημοσιογραφία από την ατιμωρησία», είπε.

Είκοσι οκτώ δημοσιογράφοι έχασαν την ζωή τους στη Συρία πέρσι, ενώ ακολουθεί η Σομαλία με 12 και το Πακιστάν με επτά, αναφέρει το Βήμα. Στην φετινή έκθεση, για πρώτη φορά, η οργάνωση κατάρτισε μια Λίστα Κινδύνου που περιλαμβάνει τις χώρες με τις πιο ανησυχητικές τάσεις. Εκτός από το Πακιστάν, τη Σομαλία και τη Βραζιλία, αναφέρει το Εκουαδόρ, την Τουρκία και την Ρωσία λόγω της αυστηρής νομοθεσίας. Η Τουρκία, η Αιθιοπία, το Βιετνάμ, το Ιράν και η Συρία έρχονται πρώτες στη φυλάκιση δημοσιογράφων.

Μανώλης Καλομοίρης:130 χρόνια από τη γέννησή του

Ο Μανώλης Καλομοίρης υπήρξε από τους σπουδαιότερους Έλληνες μουσικούς και συνθέτες και θεωρείται ιδρυτής της Εθνικής Μουσικής Σχολής καταφέρνοντας να συνδυάσει την κλασσική μουσική με το παραδοσιακό στοιχείο και το δημοτικό τραγούδι.
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1883 σε αστική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν γιατρός από την Σάμο και η μητέρα του είχε καταγωγή από τη Σμύρνη. Νεαρός ακόμα βρέθηκε στην Αθήνα όπου παράλληλα με το σχολείο του ξεκίνησε και μαθήματα πιάνου. Το 1899 θα ολοκληρώσει το γυμνάσιο στην Κωνσταντινούπολη και ενώ μετά τον θάνατο του πατέρα του η μητέρα του τον προορίζει για γιατρό εκείνος θα ακολουθήσει και με τη σύμφωνη γνώμη του θείου του το όνειρό του να σπουδάσει περαιτέρω μουσική.
Ο Καλομοίρης θα βρεθεί στη Βιέννη να σπουδάζει πιάνο και ανώτερα θεωρητικά ενώ μετά το γάμο του με την σύζυγό του Χαρίκλεια Παπαμόσχου θα διδάξει μουσική στο Χάρκοβο της Ουκρανίας όπου θα παραμείνει από το 1906 μέχρι το 1910 όντας καθηγητής στο Λύκειο Ομπολένσκι.
Το 1910 θα αποφασίσει να εγκατασταθεί πλέον μόνιμα στην Ελλάδα ενώ το 1908 είχε παρουσιάσει το πρώτο του συνθετικό έργο στο Ωδείο Αθηνών δημιουργώντας αίσθηση στα μουσικά πράγματα της εποχής.
Με την επιστροφή του στα πάτρια εδάφη ο Καλομοίρης θα διοριστεί καθηγητής στο Ωδείο Αθηνών θέλοντας να δημιουργήσει μία εθνική σχολή όπως άλλα αντίστοιχα κινήματα σε ευρωπαϊκές χώρες.
Υποστήριζε τον δημοτικισμό και διατηρούσε φιλίες με τον Παλαμά, τον Σικελιανό και τον Νίκο Καζαντζάκη.
Αρχικά ίδρυσε το Ελληνικό Ωδείο το 1919 το οποίο και διεύθυνε ενώ το 1926 συνέστησε το Εθνικό Ωδείο όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του. Στο Εθνικό Ωδείο του Καλομοίρη μαθήτευσε και η αξεπέραστη φωνή της όπερας Μαρία Κάλλας, ενώ πλήθος τραγουδιστών αποφοίτησαν από τις τάξεις του με λαμπρή πορεία στο μουσικό χώρο.
Ο Καλομοίρης υπήρξε ένας αστείρευτος μουσουργός. Συνέταξε 222 έργα από ορχηστρικά κομμάτια, όπερες, μουσικές δωματίου και έργα για φωνή και ορχήστρα και για φωνή και πιάνο καθώς και έργα για παιδιά. Ιδιαίτερα σημαντικά είναι τα έργα του ‘Ο Πρωτομάστορας’ που συνέθεσε το 1915 αφιερώνοντάς το στον Ελευθέριο Βενιζέλο, ‘Το Δαχτυλίδι της Μάνας ’ το 1917, η ‘Συμφωνία της Λεβεντιάς’ το 1929 και τα ‘Μαγιοβότανα’ σε ποίηση Κωστή Παλαμά.
Έγραψε κριτικές και άρθρα και αναδείχθηκε ακαδημαϊκός το 1946 όντας μάλιστα και ο πρώτος μουσικός μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ το 1919 έλαβε και το Εθνικό Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών.
Η μεγάλη αυτή μουσική προσωπικότητα που αγάπησε όσο τίποτα άλλο την ελληνική παράδοση και θέλησε να την ενσωματώσει και να την εξελίξει μέσα από την μουσική οδό άφησε την τελευταία του πνοή το 1962 πριν προλάβει να ακούσει ζωντανά το έργο του ‘Κωνσταντίνος Παλαιολόγος’ το οποίο είχε ολοκληρώσει το 1961 και το οποίο παίχτηκε πρώτη φορά το 1962 μετά το θάνατό του στο Ηρώδειο.

Πηγή:capital.gr

Την εκταφή της σορού του Πάμπλο Νερούδα διέταξε χιλιανός δικαστής

Δικαστής στη Χιλή διέταξε την εκταφή της σορού του ποιητή Πάμπλο Νερούδα, προκειμένου να ερευνηθούν οι φήμες που μιλούν για ενδεχόμενη δηλητηρίαση.

Ο νομπελίστας συγγραφέας και ποιητής πέθανε στο Σαντιάγο της Χιλής τον Σεπτέμβρη του 1973, 12 ημέρες μετά την κατάληψη της εξουσίας από τον Πινοτσέτ. Το πιστοποιητικό θανάτου του Νερούδα αναφέρει ότι πέθανε από καρκίνο του προστάτη.
Η οικογένεια και το ίδρυμα που είναι υπεύθυνο για την προστασία της κληρονομιάς του Νερούδα επιμένουν ότι ο θάνατός του οφείλεται σε καρκίνο.

Ωστόσο, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Χιλής, μέλος του οποίου υπήρξε ο Νερούδα, διατηρεί αμφιβολίες. Δικηγόρος του Κομμουνιστικού Κόμματος είχε δηλώσει ότι ένεση που χορηγήθηκε στον Νερούδα περιείχε δηλητήριο και ότι του χορηγήθηκε κατόπιν εντολής του ίδιου του Πινοτσέτ.
ΠΗΓΗ: in.gr

"Έφυγε" η ηθοποιός Ειρήνη Κουμαριανού

Σε ηλικία 82 ετών άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός", η ηθοποιός Ειρήνη Κουμαριανού έπειτα από πρόβλημα που αντιμετώπιζε με την καρδιά.
Ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε το 1931 ( σύμφωνα όμως, με το λεξικό " Έλληνες ηθοποιοί " του Θεόδωρου Έξαρχου έχει γεννηθεί το 1930 ). Μαθήτρια του Ελληνικού Ωδείου, η καριέρα της ξεκίνησε το 1951.
Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Γαλάτσι και αποτελεί σήμερα μία από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες του Ελληνικού Θεάτρου. Έχει πρωταγωνιστήσει σε αρκετές παραστάσεις κυρίως του Εθνικού Θεάτρου, ενώ παράλληλα συμμετείχε σε πολλές αρχαίες τραγωδίες, κυρίως της Επιδαύρου. Τηλεοπτικά έχουν αγαπηθεί πολλές δουλειές της.

Έχει συμπρωταγωνιστήσει με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, την Τζένη Καρέζη, τη Ρένα Βλαχοπούλου και άλλους και έχει στο ενεργητικό της 40 ταινίες, μεταξύ των οποίων τις: "Ιστορία μιας ζωής", "Κορίτσια για φίλημα" (1965), "Δάκρυα για την Ηλέκτρα" (1966), "Πολύ αργά για δάκρυα", "Καπετάν φάντης μπαστούνι" (1968), "Η νεράιδα και το παλικάρι" (1969) , "Η αριστοκράτισσα και ο αλήτης", "Κρίμα το μπόι σου" (1970), "Ο κατεργάρης", "Η εφοπλιστίνα" (1971), "Η Μαρία της σιωπής", "Στον αστερισμό της παρθένου" (1973), συμμετοχές στο ραδιοφωνικό "Θέατρο της Δευτέρας".

Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί σε σειρές όπως Αναστασία, (1994) "Προδοσία" (1996), Σαν αδελφές (ΕΤ1 - 1998),Alma libre" (2001) και Σ' αγαπώ-Μ' αγαπάς ενώ το 2004 είχε ένα μικρό ρόλο στις Σαββατογεννημένες του Γιώργου Καπουτζίδη. Η μεγάλη επιτυχία ήρθε το 2006 με την σειρα Στο παρά πέντε.

Αυτό συνετέλεσε στην επιλογή της τον επόμενο χρόνο για τη σειρά Στο Παρά 5 του ίδιου σεναριογράφου όπου και συμπρωταγωνιστεί με τη φίλη της Έφη Παπαθεοδώρου, με την οποία επίσης πρωταγωνιστεί στην Ελληνοαμερικανική ταινία Όπα!.

Από τον Φεβρουάριο του 2007 συμμετέχει στην θεατρική παράσταση "Μάρτυρας κατηγορίας" της Αγκάθα Κρίστι με την Κάτια Δανδουλάκη, τον Δάνη Κατρανίδη, τον Κώστα Σπυρόπουλο κ.ά.
Φιλμογραφία
Μεγάλοι δρόμοι (1953)
Δολάρια και όνειρα (1956)
Κορίτσια για φίλημα (1964)
Ιστορία μιας ζωής (1965) .... Ευτέρπη
Το μπλόκο (1965)
Κορίτσια για φίλημα (1965)
Δάκρυα για την Ηλέκτρα (1966)
Η βουλευτίνα (1966)... Λουκία
Στεφανία (1966)
Κάτι κουρασμένα παλικάρια (1967)
Γαμπρός απ' το Λονδίνο (1967)
Τα δυο πόδια σ' ένα παπούτσι (1967)
Καπετάν φάντης μπαστούνι (1968)... μάνα
Το πιο λαμπρό μπουζούκι (1968)... θεία
Πολύ αργά για δάκρυα (1968)
Η νεράιδα και το παλικάρι (1969) .... μητέρα Μανούσου
Το ανθρωπάκι (1969)... πελάτισσα
Κρίμα το μπόι σου (1970) .... θαμώνας νυχτερινού κέντρου
Ο Γιακουμής, μια ρωμέικη καρδιά (1970)... γειτόνισσα
Ο κατεργάρης (1971) .... Αρίστη Βαρμή
Η κόρη του ήλιου (1971)
Η εφοπλιστίνα (1971)
Ερωτική συμφωνία (1972)
Οι γενναίοι πεθαίνουν δύο φορές (1973)
Η Μαρία της σιωπής (1973)
Ιφιγένεια (1977)
Ο καθένας με την τρέλα του (1980)
Τρελός και πάσης Ελλάδος (1983)
Ξαφνικός έρωτας (1984)
Ήσυχες μέρες του Αυγούστου (1991)
Όπα! (2005) .... γιαγιά Αντριάνα
Στο παρά 5 (2006) .... Σόφη
Το έτερον ήμισυ (2011)

Πέθανε από το κρύο, λίγα μέτρα από το σπίτι της αδελφής της

Η 25χρονη Bernadette Lee από τη Βρετανία, έπεσε θύμα των ιδιαίτερα χαμηλών θερμοκρασιών στη χώρα.
Η νεαρή κοπέλα επέστρεφε στο σπίτι της αδελφή της μετά από βραδινή έξοδο.

Σύμφωνα με τις αρχές η τραγωδία οφείλεται στο ότι δεν φορούσε κατάλληλο παλτό, ενώ εικάζεται ότι λιποθύμησε και πέθανε από το κρύο.

Ακόμα πιο τραγικό είναι το γεγονός ότι βρέθηκε νεκρή στον κήπο του διπλανού σπιτιού στο οποίο έμενε με την αδελφή της.

Οι αρχές, σύμφωνα με την Daily Mail, κάνουν λόγο για ''τραγικό δυστύχημα''

Χήρα-φάντασμα παίρνει τις ζωές νεαρών ανδρών!

Τρομοκρατημένοι οι κάτοικοι ενός χωριού στην Ταϊλάνδη, έχουν κρεμάσει κόκκινα πουκάμισα στις πόρτες των σπιτιών τους, για να προστατευθούν από μια «χήρα-φάντασμα», που τριγυρίζει τα βράδια και παίρνει τις ζωές νεαρών ανδρών.

Μέσα σε διάστημα ενός μήνα έχουν πεθάνει με ανεξήγητο τρόπο 10 υγιείς άνδρες. Άλλοι πέθαναν στον ύπνο τους και άλλοι απλά κατέρρευσαν ενώ περπατούσαν.

Η αιτία θανάτου, όπως προέκυψε από τη νεκροψία, ήταν κοινή σε όλες τις περιπτώσεις. Οι δέκα άνδρες πέθαναν λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας.

Οι χωρικοί προσέλαβαν ένα μέντιουμ, για να βρουν απαντήσεις και τους είπε ότι υπεύθυνο για τη συμφορά που έπεσε στο χωριό ήταν το φάντασμα μιας χήρας. Στην τοπική παράδοση τα φαντάσματα –χήρες είναι γνωστά ως «lai thai» και προκαλούν ξαφνικό θάνατο στα θύματά τους.

Το μέντιουμ συμβούλεψε τους χωρικούς να κρεμάσουν στις πόρτες τους κόκκινα πουκάμισα για να προστατευτούν από το φάντασμα και προειδοποίησε τις οικογένειες με μοναχογιούς ότι έχουν περισσότερες πιθανότητες να τους επισκεφθεί το μοχθηρό πνεύμα.

Κάποιοι από τους χωρικούς όμως ανησυχούν για ένα ακόμα λόγο, καθώς τα κόκκινα πουκάμισα που έχουν κρεμάσει στις πόρτες τους είναι σύμβολο ενός αντιπολιτευόμενου κινήματος στη χώρα. «Ο λόγος που κρέμασα το κόκκινο πουκάμισο δεν είναι λόγω των πολιτικών που απόψεων, αλλά γιατί ανησυχώ για την ασφάλεια του ανιψιού μου», δηλώνει ένας 61χρονος κάτοικος του χωριού.

Πηγή: newsbomb.gr

"Έφυγε" ο Παύλος Μάτεσις

Στα 80 του χρόνια "έφυγε" σήμερα Κυριακή 20 Ιανουαριόυ ο Παύλος Μάτεσις. Μεγάλες του αγάπες ήταν η μετάφραση έργων, η συγγραφή αλλά και το θέατρο. Είχε βραβευθεί πολλές φορές για την προσφορά του στο χώρο της τέχνης στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
 Η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη 22 Ιανουαρίου, στις 4 το απόγευμα, στο Νεκροταφείο Παπάγου.


Ο Παύλος Μάτεσις γεννήθηκε το 1933 στο χωριό Δίβρη, της Ηλείας. Μέχρι τα 19 του έζησε σε πολλές επαρχιακές πόλεις. Σπούδασε θέατρο και μουσική στην Αθήνα. Εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος και εγκατέλειψε τη σταδιοδρομία του για να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία σε ώριμη ηλικία.
Δίδαξε υποκριτική (1863-64) στη σχολή Σταυράκου. Διετέλεσε βοηθός - δραματουργός στο Εθνικό Θέατρο, 1971-1973. Έγραψε και σκηνοθέτησε 2 τηλεοπτικές σειρές (ΥΕΝΕΔ 1974-6) και έχει γράψει κείμενα για Floor Show.
Πρωτοεμφανίστηκε στο χώρο των γραμμάτων με το μονόπρακτο θεατρικό έργο «Ο Σταθμός» που διακρίθηκε στο διαγωνισμού του θιάσου Δωδέκατη Αυλαία και ακολούθησε «Η τελετή», που παραστάθηκε από το θίασο Θέατρο Νέας Ιωνίας το 1966 και τιμήθηκε αργότερα με το Κρατικό Βραβείο Θεάτρου. Τα 11 από τα 13 θεατρικά έργα του είναι κυρίως παιγμένα από το Εθνικό Θέατρο.
Διηγούμενος τις πρώτες «θεατρικές» του αναμνήσεις, σε συνέντευξη του στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», ο Παύλος Μάτεσις αναφέρει:
«Στα Καλάβρυτα, τρίχρονο ή τετράχρονο αγοράκι, είδα ένα βράδυ να αναδύεται από το παράθυρο απέναντι από το κρεβάτι μου μία γυναικεία μορφή. Δεν ήταν αγριωπή, δεν ήταν γλυκιά. Ήταν σκεφτική και αυστηρή, με τα μαλλιά τραβηγμένα πίσω. Μπορεί να 'ταν όνειρο, μπορεί παραίσθηση. Τι σημασία έχει;».
«Θεωρεί ότι είναι η πρώτη του εμπειρία με δραματική χροιά και έμμεση σχέση με το θέατρο. Από το ίδιο το θέατρο θυμάται τον λαϊκό κωμικό Παταπία, που έπαιζε ανεβασμένος πάνω σε ενωμένα τραπέζια, πάλι στην πλατεία Καλαβρύτων και αυτός αντί να γελάει, όπως όλος ο κόσμος, έκλαιγε σπαραχτικά, γιατί είχε μπει στο πέδιλό του ρετσίνι και κολλούσε», σχολιάζει η δημοσιογράφος που συνομιλεί με τον συγγραφέα.
«Εκεί γύρω στα 22 μου, μέσα σε πολύ σύντομο διάστημα, είχα πραγματικά κάτι σαν... αποκάλυψη. Διάβασα Φόκνερ, Κάφκα και Μπέκετ και είδα σε μία ερασιτεχνική παράσταση μαθητών του Γαλλικού Ινστιτούτου το "Μάθημα" του Ιονέσκο. Και είπα: Να, λοιπόν, που γράφουν και έτσι. Γιατί για μένα ο υπερρεαλισμός και ο μοντερνισμός ήταν ο κανόνας. Η συνάντησή μου με αυτούς τους συγγραφείς μού δημιούργησε μια αίσθηση συνηγορίας και συντροφιάς. Από τότε το ήξερα, αλλά τώρα το αρθρώνω, τι δουλειά κάνει ο συγγραφέας. Είμαστε όλοι σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό και ο καθένας μας περιμένει ένα τρένο με οδηγό τον ψυχοπομπό Ερμή. Ξέρουμε που θα μας πάει, δεν ξέρουμε πότε θα 'ρθει. Και ο συγγραφέας, ώσπου να 'ρθει το τρένο, κάνει συντροφιά στους άλλους».
Από τον Απρίλιο του 1967, τότε που το πρώτο από τα 13 θεατρικά του έργα, η περίφημη «Τελετή», ανέβηκε στο θέατρο της Νέας Ιωνίας από τον Γιώργο Μιχαηλίδη, ο συγγραφέας «εντάχθηκε» στις θεατρικές ομάδες και ζυμώσεις.

• Κρατικό βραβείο θεάτρου 1966 για το έργο «Η Τελετή».
• Έπαθλο Κάρολος Κουν-Πόλις των Αθηνών 1989 για το καλύτερο ελληνικό έργο της χρονιάς «Περιποιητής Φυτών- NYRSERYMAN»
• Βραβείο Ελληνόφωνων Κάτω Ιταλίας (1998) για το μυθιστόρημα του «Η Μητέρα του Σκύλου».
• Μέγα Βραβείο Κριτικών θεάτρου έτους 2000.

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ

• «Προς Ελευσίνα» 1995.
• «Εξορία» 1982.
• «Λύκε-Λύκε» 1984.
• «Διηγήματα» 1976.
• «Η Καθαίρεση» 1969.
• «Το φάντασμα του Κου Ραμόν Νοβάρο» 1973, 1997.
• «Περιποιητής Φυτών» Αθήνα, 1989, 1997).
• «Βιοχημεία» 1971, 1997.
• «Η Τελετή» 1997
• «Η Βουή» 1997

ΠΡΟΖΑ

• «Αφροδίτη» Αθήνα, 1986, 2000.
• «Η Μητέρα του σκύλου» 1990.
• «Ύλη Δάσους» 2000.
• «Ο Παλαιός των ημερών» 1994.
• «Πάντα Καλά» 1998.
• «Σκοτεινός οδηγός» 2002.
• «Πάντα καλά» 2002.
• «Μύρτος» 2004.
• Αλδεβαράν 2007.
• Graffito 2009.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ
Έχει μεταφράσει στα ελληνικά: Mrojek, Ben Johnson, Vitrac, Harold Pinter, Henrik Ibsen, Sean O' Casey, Arrabal, Joe Orton, Artaud Antonin, Atwood Margaret, Map. Macdonald, Shakespeare, Beaumarchais, Stendhal, Fournier Alain, Haviaras Stratis, Ambert Alba, Ackroyd Peter, William Faulkner και στα νέα ελληνικά τα έργα του Αριστοφάνη: Ειρήνη, Πλούτος, Βάτραχοι, Νεφέλαι, Όρνιθες, Αχαρνής, Θεσμοφοριάζουσαι, Λυσιστράτη.

Δήλωση Ευάγγελου Βενιζέλου
«Έφυγε σήμερα ένας σπουδαίος Έλληνας. Πολυβραβευμένος, πολυδιαβασμένος και πολυταξιδεμένος, ο Παύλος Μάτεσις υπήρξε ένας άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στη συγγραφή. Εκτός από τα μυθιστορήματα του που ταξίδεψαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα υπέγραψε και την ίδια την ανανέωση του ελληνικού θεατρικού έργου. Καλό του ταξίδι», δήλωσε για το θάνατο του Π.Μάτεσι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ανακοίνωση της ΔΗΜΑΡ
Τη θλίψη της και τα συλλυπητήρια στους οικείους του εξέφρασε η Δημοκρατική Αριστερά για το θάνατο του Παύλου Μάτεσι.
«Ο Παύλος Μάτεσις, ιδιοφυής θεατρικός συγγραφέας, αριστοτέχνης πεζογράφος και καταξιωμένος μεταφραστής, συνέβαλε ουσιαστικά στην ανανέωση του ελληνικού θεάτρου, τόσο με τα θεατρικά του, τα οποία κινήθηκαν από τον νεο-ρεαλισμό στο παράλογο, όσο και με τις υποδειγματικές μεταφράσεις έργων (των Τενεσί Ουίλιαμς, Ευγένιου Ο'Νηλ, Φερνάντο Αραμπάλ, Ζαν Ζενέ, Χάρολντ Πίντερ κ.ά.) καθώς και θεωρητικών κειμένων όπως "Το θέατρο και το είδωλό του" του Αντονέν Αρτώ. Έργα του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες και έτυχαν θερμής υποδοχής από την κριτική. Ο Παύλος Μάτεσις, σημαντική μορφή των ελληνικών γραμμάτων επί 40 και πλέον χρόνια, είναι συγγραφέας του οποίου το "ανατρεπτικό έργο" θα επιβιώσει στο χρόνο», αναφέρει σε ανακοίνωσή της.

Επιμέλεια:Αριάδνη Στεφανίδου

Amy Winehouse: Τι έκανε λίγο πριν πεθάνει;

Έπειτα απο επανεξέταση της υπόθεσης του θανάτου της Amy Winehouse, τα αποτελέσματα της έρευνας σοκάρουν. Το ποσοστό αλκοόλ που είχε στο αίμα της η τραγουδίστρια, ήταν τουλάχιστον πενταπλάσιο του ανώτερου επιτρεπτού ορίου κατά την οδήγηση, δηλαδή 416 χιλιοστόγραμμα αλκοόλ ανά δέκατο του λίτρου αίματος. Ο Andrew Morris, σωματοφύλακας της 27χρονης Βρετανίδας τραγουδίστριας, είπε σε συνέντευξή του τι έκανε η άτυχη Amy λίγο πριν "φύγει" για πάντα : "Έβλεπε βίντεο με εμφανίσεις και συνεντεύξεις της στο YouTube, κάτι το οποίο δεν συνήθιζε να κάνει. Φαινόταν ότι ήταν αναστατωμένη… Έπινε και παρακολουθούσε τα βίντεο το ένα μετά το άλλο"

Αριάδνη Στεφανίδου

Οι 15 πιο προκλητικές δηλώσεις της Merilyn Monroe που άφησαν εποχή!

Σχετικά πρόσφατα συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από το θάνατο του μύθου της μεγάλης οθόνης, Μέριλιν Μονρόε....

Η ιστορία της είχε δώσει συχνά το ρόλο του τραγικού θύματος, της πλατινένιας ξανθιάς, αντικείμενο του πόθου, που ήταν στον οίκτο των αντρών του Χόλιγουντ. Όμως ενώ η Μέριλιν ήταν μία μπερδεμένη, συχνά «δύσκολη» φιγούρα, ήταν επίσης έξυπνη, ευφυής και με αυτογνωσία.

 

«Το s e x είναι μέρος της φύσης. Κι εγώ συμφωνώ με τη φύση».

 

«Ένα έξυπνο κορίτσι φιλάει αλλά δεν αγαπάει, ακούει αλλά δεν πιστεύει και φεύγει πριν την αφήσουν».

 

«Το Χόλιγουντ είναι ένα μέρος όπου σε πληρώνουν χίλια δολάρια για ένα φιλί και πενήντα σεντς για τη ψυχή σου. Το ξέρω επειδή απέρριψα την πρώτη πρόταση πολύ συχνά και συνέχισα να αρνούμαι τα πενήντα σεντς».

 

«Είναι καλύτερο να σε ξέρει ολόκληρος ο κόσμος, ακόμα και ως μία σταρ του σεξ, παρά να μην ξέρουν καθόλου»

 

«Ένα κορίτσι ξέρει τα όριά της, όμως ένα έξυπνο κορίτσι ξέρει πως δεν έχει κανένα».

 

«Εάν μπορείς να κάνεις μία κοπέλα να γελάει, μπορείς να τη βάλεις να κάνει τα πάντα»

 

«Οι γυναίκες που επιδιώκουν να είναι ίσες με τους άντρες, στερούνται φιλοδοξίας».

 

«Στο Χόλιγουντ η αρετή ενός κοριτσιού είναι πολύ λιγότερο σημαντική από το χτένισμά της».

 

«Oι ψευδαισθήσεις μου δεν είχαν τίποτα να κάνουν με το να είμαι μία καλή ηθοποιός, αφού ήξερα πόσο τρίτης ποιότητας ήμουν. Μάλιστα μπορούσα να νοιώσω την έλλειψη του ταλέντου μου, λες και ήταν φτηνά ρούχα που φορούσα από μέσα. Όμως, Θεέ μου, πόσο ήθελα να μάθω, να αλλάξω, να βελτιωθώ!»

 

«Τι φοράω στο κρεβάτι; Μα φυσικά Chanel No. 5».

 

«Οι σύζυγοι είναι κυρίως καλοί ως εραστές όταν απατάνε τις γυναίκες τους».

 

«Η αυτοκτονία είναι προνόμιο ενός ατόμου. Δεν πιστεύως πως είναι αμαρτία ή έγκλημα, είναι δικαίωμά σου να το κάνεις. Αν και δεν θα σε πάει πουθενά».

 

«Εάν τηρούσα όλους τους κανόνες, δεν θα είχα φτάσει πουθενά».

 

«Έχω συχνά σταθεί σιωπηλή σε πάρτι για ώρες, ακούγοντας τα κινηματογραφικά μου είδωλα να μετατρέπονται σε βαρετούς, μικρούς ανθρώπους».

 

«Ο κόσμος έχει την συνήθεια να με κοιτάζει λες και είμαι κάποιο είδος καθρέφτη αντί για ένα άτομο. Δεν βλέπουν εμένα, αλλά βλέπουν τις ίδιες τις άσεμνες σκέψεις τους, και μετά κρύβονται κάτω από ένα ψεύτικο προσωπείο και αποκαλούν εμένα άσεμνη».

 

Πηγή:msn.gr

ο πιο τυχερός άνθρωπος στον πλανήτη- Γλίτωσε από φρικτό θάνατο 7 φορές!

Ο βίος και η πολιτεία του Φράνο Σέλικ αψηφούν κάθε περιγραφή. Έχοντας γλιτώσει...

από τον θάνατο επτά φορές (μια από τις οποίες άνοιξε η πόρτα του αεροπλάνου, με εκείνον να πέφτει στο κενό και να προσγειώνεται σε μια μπάλα άχυρο), στο τέλος βρέθηκε να κερδίζει το λαχείο.

Η πρώτη φορά που ο 81χρονος καθηγητής μουσικής από το Ντουμπρόβνικ ξέφυγε από το θάνατο ήταν το 1962, όταν το τρένο που επέβαινε έφυγε από τις ράγες και έπεσε στο παγωμένο ποτάμι. Εκείνος ξέφυγε με υποθερμία και ένα σπασμένο χέρι, την ίδια ώρα που οι υπόλοιποι 17 επιβάτες βρήκαν τραγικό θάνατο.

Ένα χρόνο μετά, την πρώτη και τελευταία φορά που μπήκε σε αεροπλάνο, ο Φράνο βρέθηκε να πέφτει στο κενό μαζί με άλλους 19 επιβάτες όταν η πόρτα του αεροπλάνου άνοιξε ξαφνικά. Εκείνος επέζησε με ενθύμιο μερικούς μώλωπες (σ.σ. Προσγειώθηκε πάνω σε μια μπάλα άχυρο), ενώ όλοι οι υπόλοιποι πέθαναν.

Οι περιπέτειες όμως του Σέλικ δεν τελειώνουν εδώ, καθώς το 1966 βρέθηκε μέσα σε ένα λεωφορείο που βγήκε από το δρόμο και έπεσε σε ένα ποτάμι, με αποτέλεσμα να πνιγούν 4 επιβάτες. Εννοείται πως ο Σέλακ δεν έπαθε τίποτα.

Ενώ, τον αμέσως επόμενο χρόνο, συγκρούστηκε μετωπικά με ένα φορτηγό των Ηνωμένων Εθνών σε ένα βουνίσιο πέρασμα. Το αυτοκίνητό του έπεσε κάτω στον γκρεμό βάθους 300 μέτρων, με τον Φράνο να καταφέρνει τελευταία στιγμή να πηδήσει έξω και να πιαστεί από ένα δέντρο.

Μετά από όλα αυτά κανείς δεν αμφιβάλει ότι δικαίως κέρδισε -ως ανταμοιβή από το κάρμα του- ένα εκ. δολάρια σε λαχείο του 2001. Ένα ποσό που το επέτρεψε να αγοράσει ένα ιδιωτικό νησί στην Αδριατική και να ζει απομονωμένος εκεί.

Μέχρι που γνώρισε την 5η σύζυγό του, Κατερίνα, αυτή που ο ίδιος θεωρεί «το καλό μου γούρι». Τότε πούλησε το νησί, μοίρασε τα χρήματα σε συγγενείς και φίλους και επέστρεψε στο φτωχικό πατρικό του. Κρατώντας μόνο ένα ποσό για την εγχείριση αντικατάστασης γοφού που χρειαζόταν και ένα εκκλησάκι στην Παναγία που είχε τάμα να χτίσει.
Η συνέχεια περιλαμβάνει το αυτοκίνητό του να πιάνει φωτιά και να εκρήγνυται καθώς οδηγούσε στον αυτοκινητόδρομο. Και μάλιστα όχι μια, αλλά δυο φορές (τόσο το 1970, όσο και το 1973).
Τα 80s στάθηκαν καλά με τον καθηγητή μουσικής, καθώς η ζωή του δεν κινδύνεψε ούτε μια φορά.

Αντιθέτως στα 90s αντιμετώπισε 1-2 «προβληματάκια», με ένα λεωφορείο να πέφτει πάνω του και να τον αφήνει αναίσθητο καθώς περπατούσε στο Ζάγκρεμπ το 1995.

Ενώ, τον αμέσως επόμενο χρόνο, συγκρούστηκε μετωπικά με ένα φορτηγό των Ηνωμένων Εθνών σε ένα βουνίσιο πέρασμα. Το αυτοκίνητό του έπεσε κάτω στον γκρεμό βάθους 300 μέτρων, με τον Φράνο να καταφέρνει τελευταία στιγμή να πηδήσει έξω και να πιαστεί από ένα δέντρο.

 [iefimerida]

Ο θάνατος τους χώρισε με 12 ώρες διαφορά

Γεννήθηκαν την ίδια χρονιά και πέρασαν 65 χρόνια μαζί ως ανδρόγυνο..ταξιδεύοντας στον κόσμο και «οικοδομώντας» μια κοινή ζωή όπως γράφει η Daily Online.
Και στο τέλος, ο Ρόμπερτ και η Λαβέρν Βέρνερ πέθαναν με διαφορά 12 ωρών.

Το ζευγάρι που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Πενσυλβάνια είχε πρόσφατα μετακομίσει σε οίκο ευγηρίας, όπου ο 91χρονος Βέρνερ λάμβανε θεραπεία για Αλτσχάιμερ.

Το ζευγάρι έμενε μαζί σε ένα δωμάτιο της κλινικής τους τελευταίους τέσσερις μήνες.

Πηγή:aniwthoi.net

 

Πέθανε ο γηραιότερος άντρας!

Αυτό τουλάχιστον ισχυρίζονται συμπατριώτες του στη Ρωσία.
Σε ηλικία 122 ετών πέθανε ο γηραιότερος άντρας του κόσμου. Ο Μαγκόμπεντ Λαμπαζάνοβ από τη Ρωσία είχε γεννηθεί το 1890 πριν καν αναλάβει το θρόνο ο τελευταίος τσάρος της Ρωσίας, Νικόλαος ο Β', ενώ όταν ο Λένιν κυριάρχησε με την επανάσταση των Μπολσεβίκων το 1917 ήταν ήταν ήδη 27 ετών!

Ο Μπαγκόμπεντ υποστήριζε ότι το μυστικό της μακροζωίας είναι η αποχή από το αλκοόλ, το τσιγάρο και... τις γυναίκες! Βέβαια ο ίδιος είχε παντρευτεί δύο φορές καθώς είχε χωρίσει από την πρώτη του

γυναίκα καθώς δεν μπορούσε να κάνει παιδιά!

Ο υπερήλικας στα νιάτα του δούλευε ως ξυλουργός δεν έμαθε ποτέ να διαβάζει ή να γράφει αλλά ήταν ένθερμος υποστηρικτής της σωστής διατροφής με φρούτα, λαχανικά και γαλακτοκομικά. Βασικό όμως στοιχείο της διατροφής του ήταν και το άγριο σκόρδο, το οποίο θεωρούσε πραγματική τροφή για αιωνόβιους!