Οι πολύωρες μετακινήσεις ευνοούν τα διαζύγια!

Έρευνα έδειξε πως οι πιθανότητες διαζυγίου ιδίως στα νέα ζευγάρια, αυξάνονται κατακόρυφα λόγω του μποτιλιαρίσματος και της κίνησης στο δρόμο.

Η μελέτη έδειξε πως εάν ο ένας σύντροφος περνάει 45 λεπτά ή περισσότερα σε κάθε μετακίνησή του προς την εργασία και το σπίτι, οι πιθανότητες διαζυγίου αυξάνονται κατά 40%.

Σύμφωνα με τους Σουηδούς ερευνητές, όταν φτάσει στο σπίτι θα είναι πολύ κουρασμένος για να ασχοληθεί με οτιδήποτε αφορά την οικογένειά του, με συνέπεια να ανοίγει ο δρόμος για καυγά και το ταίρι του να αισθάνεται παραμελημένο.

Στα ζευγάρια όπου ο ένας σύντροφος έκανε ολόκληρο ταξίδι για να φτάσει στη δουλειά του, ο άλλος σύντροφος συχνά αναγκαζόταν να βρει μια λιγότερο καλοπληρωμένη δουλειά, πιο κοντά στο σπίτι, κάτι που έχει σαν επακόλουθο να έχει μικρότερο ατομικό εισόδημα και να αναλαμβάνει πολύ μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης απέναντι στο σπίτι και στα παιδιά, δεδομένου ότι ο άλλος σύντροφος βρισκόταν πολύ λιγότερες ώρες στο σπίτι.

Ο κίνδυνος διαζυγίου λόγω... μποτιλιαρίσματος ήταν κατά 40% αυξημένος σε σύγκριση με τον γενικότερο μέσο όρο και σύμφωνα με τους επιστήμονες αν τα ζευγάρια βρίσκονταν στα δύο πρώτα χρόνια του γάμου ή της συμβίωσής τους, ο κίνδυνος να χωρίσουν ήταν ακόμα μεγαλύτερος.

Μετά τα δύο χρόνια, ο κίνδυνος εξακολουθούσε να είναι αυξημένος αλλά επειδή τα ζευγάρια έβρισκαν στρατηγικές για να εξομαλύνουν την κατάσταση, δεν ήταν τόσο μεγάλος όσο στα δύο πρώτα χρόνια.

Η μελέτη βασίστηκε σε στατιστικά στοιχεία από 2 εκατομμύρια ζευγάρια, τα οποία ήταν παντρεμένα ή συζούσαν την περίοδο 2000-2005.

25 συμβουλές της κλασικής ελληνίδας μάνας

Ποιος δεν τις έχει ακούσει; Και ποιά μάνα δεν τα έχει πει.
Δείτε 25 σημαντικά πράγματα που μας δίδαξε η μάνα μας...
1. Εκτίμηση της δουλειάς του άλλου:
«Αν πρόκειται να σκοτωθείτε με τον αδερφό σου, πηγαίνετε έξω. Μόλις τελείωσα το... σφουγγάρισμα.»
2. Προσευχή:
«Κάνε την προσευχή σου να βγει ο λεκές από το χαλί.»
3. Προγραμματισμό στα ταξίδια:
«Αν την άλλη Πέμπτη που θα πάω στο σχολείο σου για το τρίμηνο, δεν έχεις καλούς βαθμούς, καλύτερα να έχεις φύγει από το σπίτι πριν γυρίσω.»
4. Λογική:
«Δεν έχει γιατί. Γιατί έτσι είπα εγώ.»
5. Τετράγωνη λογική:
«Αν πέσεις και ματώσεις τα γόνατά σου, θα φας το ξύλο της χρονιάς σου γιατί θα έχεις σκίσει και το παντελόνι σου.» ...
6. Προνοητικότητα:
«Άλλαξε βρακί, ρε παιδάκι μου. Αν χτυπήσεις και σε πάνε στο νοσοκομείο τι θα πουν οι γιατροί;»
7. Ειρωνεία:
«Σταμάτα να κλαις δίχως λόγο γιατί θα σε κάνω να κλάψεις με λόγο.»
8. Ευλυγισία:
«Ωραίο πλύσιμο έκανες! Δεν βλέπεις το σβέρκο σου που είναι μαύρος;»
9. Ώσμωση:
«Κλείσε το στόμα σου και φάε το φαΐ σου»
10. Αντοχή:
«Δεν θα σηκωθείς από το τραπέζι αν δεν τελειώσεις τα ρεβίθια σου.»
11. Καιρικά φαινόμενα:
«Το δωμάτιό σου είναι σαν να το χτύπησε τυφώνας.»
12. Υποκρισία:
«Ό,τι σου λέω εγώ σου φαίνεται παράλογο. Εσύ τα ξέρεις όλα κι εγώ είμαι παράλογη, έτσι;»
13. Βιολογικό κύκλο:
«Συνέχισε τη γκρίνια και θα δεις τι θα πάθεις! Εγώ σε γέννησα, εγώ θα σε σκοτώσω.»
14. Παράδειγμα συμπεριφοράς:
«Πού τά 'μαθες αυτά, ρε παιδάκι μου; Γιατί δεν βλέπεις τον αδερφό σου; Έτσι κάνει;»
15. Ζήλια:
«Εγώ στην ηλικία σου δεν είχα παπούτσια να φορέσω. Χιλιάδες παιδάκια σήμερα γυρνάνε ξυπόλητα. Μην είσαι αχάριστος.»
16. Διορατικότητα:
«Περίμενε να πάμε σπίτι και θα δεις.»
17. Υπομονή:
«Θα το ανοίξουμε όταν πάμε σπίτι.»
18. Ιατρικές συμβουλές:
«Σταμάτα να αλληθωρίζεις γιατί στο τέλος θα μείνεις αλλήθωρος.»
19. Υπερευαισθησία:
«Βάλε το πουλόβερ σου. Κάνει κρύο και δεν το καταλαβαίνεις.»
20. Χιούμορ:
«Αν κοπείς με το μαχαίρι μην έρθεις κλαίγοντας σε μένα γιατί θα τις φας από πάνω.»
21. Ενηλικίωση:
«Αν δεν φας όλο το φαΐ σου δεν θα μεγαλώσεις.»
22. Γενετική:
«Όλα τα χούγια του πατέρα σου πήρες.»
23. Καταγωγή:
«Όταν σου δίνουν κάτι να λες ευχαριστώ. Μην είσαι βλάχος.»
24. Σοφία:
«Όταν μεγαλώσεις θα καταλάβεις.»
25. Δικαιοσύνη:
«Θα κάνεις και συ παιδιά μια μέρα. Μακάρι να σου κάνουν ότι κάνεις εσύ σε μένα.»

Γνωρίστε την Πάρο

Η Πάρος είναι το τρίτο σε μέγεθος νησί των Κυκλάδων και βρίσκεται δυτικά της Νάξου, από την οποία τη χωρίζει στενός δίαυλος πλάτους 3 περίπου μιλίων, ενώ από τον Πειραιά απέχει 90 ναυτικά μίλια. Έχει έκταση 196,308 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το μήκος των ακτών της είναι 118,5 χιλιόμετρα. Ο πληθυσμός του νησιού, κατά την απογραφή του 2001, είναι 12.853 κάτοικοι και κατά την απογραφή του 2011, 13.710. Η καίρια γεωγραφική θέση της Πάρου στο κεντρικό Αιγαίο, το σταυροδρόμι των θαλάσσιων δρόμων που συνδέουν την ηπειρωτική Ελλάδα με τα νησιά του Αρχιπελάγους, τα μικρασιατικά παράλια και ευρύτερα τη Μεσόγειο, αποτέλεσε τη διαχρονική βάση για την ανάπτυξη του νησιού.

Επίσκεψη στην Παναγία Εκατονταπυλιανή ή Καταπολιανή


Ένα στολίδι για την Πάρο και ένα ανεκτίμητο παλαιοχριστιανικό μνημείο για την Ορθοδοξία φιλοξενεί η Παροικιά: την Παναγία την Εκατονταπυλιανή ή Καταπολιανή, κατά πολλούς.
Η σιδερένια πύλη του ψηλού περιβόλου, που δίνει ένα μοναστηριακό χαρακτήρα στο Ιερό Προσκύνημα, βρίσκεται μπροστά σε μια σκιερή, πλακόστρωτη πλατεία και σε καθυποβάλλει με την πρώτη ματιά.
Καθώς περνάς την πύλη αισθάνεσαι να μπαίνεις σε ένα νέο, μυστηριακό κόσμο, που σου επιβάλλεται χωρίς εξαναγκασμούς. Τα καταπράσινα κηπάρια αριστερά και δεξιά σηματοδοτούν το δρόμο προς το μεγάλο ναό.
Πλησιάζοντας το ναό φτάνουμε σε μία πέτρινη σκάλα στα δεξιά. Όταν την ανεβούμε βρισκόμαστε σε έναν τεράστιο χώρο, που αποτελούσε το γυναικωνίτη της Εκατονταπυλιανής. Μια ματιά από ψηλά σε προϊδεάζει από την εμπειρία, που σε περιμένει όταν βρεθείς στο κέντρο της εκκλησίας.
Κατεβαίνοντας από το γυναικωνίτη επιλέγουμε μια πλαϊνή πύλη. Βρισκόμαστε ξαφνικά στο χώρο στο Βαπτιστήριο, έναν χώρο ατμοσφαιρικό. Το φως που διυλίζεται μέσα από τα τρία παράθυρα, διαχέεται πάνω στις αρχαίες, γυμνές πέτρες.
Αλλά τη συγκλονιστικότερη αίσθηση θα τη βιώσετε στην επαφή σας με τον κυρίως ναό. Η μεγαλοπρέπεια του σηματοδοτείται από την εντυπωσιακή λιτότητα του και την αρχαιοπρέπεια που αποπνέει.
Η απουσία τοιχογραφιών επάνω στις λαξεμένες πέτρες αφήνει τη ματιά να απλωθεί ελεύθερη σ’ όλο το χώρο και να αγκαλιάσει κάθε κολώνα, κιονοστοιχία και πεσσοτοιχία, έως ότου παγιδευτεί στον εντυπωσιακό τρούλο αλλά και στους χρωματιστούς, κίτρινους, κόκκινους και πράσινους πωρόλιθους, που ως τακτοποιημένες λωρίδες κοσμούν τους θόλους και αποδεικνύουν ότι κατά την ιουστινιάνεια εκδοχή της η Εκατονταπυλιανή δεν είχε διακοσμηθεί με ψηφιδωτά, πολύ διαδεδομένα στους βυζαντινούς χρόνους ή τοιχογραφίες.
Και οι εκπλήξεις του ναού δεν σταματούν εδώ. Μπροστά από το ιερό υπάρχουν δύο υπόγειες προθήκες, φωτισμένες και καλυμμένες με τζάμι, όπου βλέπουμε θεμέλια παλαιότερου, προχριστιανικού, κτίσματος.
Μία ακόμη έκπληξη μας περιμένει όταν προσεγγίζουμε το Ιερό. Μια ματιά στο εσωτερικό φτάνει για να καταλάβουμε ότι ο ναός τούτος δε μοιάζει με κανέναν άλλον απ όσους έχουμε δει, καθώς φιλοξενεί δύο από τα σημαντικότερα μνημεία της Εκατονταπυλιανής, τα οποία, επειδή συναντώνται πλέον σπανιότατα σε άλλους σωζόμενους παλαιοχριστιανικούς ναούς, αποκτούν ξεχωριστή σημασία.
Η Αγία Τράπεζα του Ιερού είναι σκεπαστή, μια πρακτική πολύ δημοφιλής κατά τους πρώτους αιώνες μ. Χ. Το μαρμάρινο επιστέγασμα, το Κιβώριο όπως ονομάζεται, στηρίζεται σε τέσσερις αρχαίες κολώνες, της κλασσικής εποχής, με κιονόκρανα κορινθιακού ρυθμού, μοναδικής τέχνης και αξίας. Το γεγονός ότι έχουν διασωθεί ελάχιστα ακέραια κιβώρια, κάνει το συγκεκριμένο μοναδικό σ' ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο.
Ένα ακόμη μοναδικό στολίδι της Εκατονταπυλιανής είναι το Σύνθρονο, όπως ονομάζεται το μικρό αμφιθέατρο, που υψώνεται στο βάθος της κόγχης του Ιερού, πίσω ακριβώς από την Αγία Τράπεζα.
Το Σύνθρονο αποτελείται από οκτώ ημικυκλικές και ομόκεντρες σειρές κερκίδων και στην κορυφή φιλοξενεί τον αρχιερατικό μαρμάρινο θρόνο, με το γλυπτό διάκοσμο στις πλευρές του. Δεξιά και αριστερά του, αλλά πιο χαμηλά, βρίσκονται δύο ακόμη μαρμάρινοι θρόνοι, πιο απλοί, που πιθανότατα προορίζονταν για τους βοηθούς του δεσπότη.
Εξάλλου κατά τους πρώτους μετά Χριστόν αιώνες ο δεσποτικός θρόνος φιλοξενούνταν στο σύνθρονο και όχι στον κυρίως ναό, όπως συμβαίνει σήμερα.
Μέσα στο Ιερό εκτός από τα δύο αυτά πολύτιμα μνημεία, υπάρχουν ακόμη το Κιβώριο της Αγίας Πρόθεσης, στο βάθος αριστερά, μικρότερο, νεώτερο και μικρότερης καλλιτεχνικής αξία ενώ στα δεξιά του, σε σχήμα λεκάνης, βρίσκεται ο Νιπτήρας, που στηρίζεται στο έδαφος, με λευκή κιονόμορφη βάση ενώ φέρει εγχάρακτη επιγραφή που δηλώνει ως έτος κατασκευής του το 1636.
Τέλος κάτω από την Αγία Τράπεζα εξακολουθεί να αναβλύζει ένα αγίασμα, το οποίο είναι άμεσα συνδεδεμένο με το βίο της οσίας Θεοκτίστης.
Προσαρτημένα πάνω στον κεντρικό ναό υπάρχουν έξι παρεκκλήσια, αφιερωμένα σε αγίους: το παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου, που πιστεύεται ότι πρόκειται για τον αρχικό ναό στον οποίο προσευχήθηκε η Αγία Ελένη, των Αγίων Αναργύρων, του Αγίου Φιλίππου, της Αγίας Θεοδοσίας, του Αγίου Δημητρίου και της Οσίας Θεοκτίστης, της πολιούχου της Παροικιάς, που έζησε, μόνασε, πέθανε και τάφηκε σ’ αυτόν ακριβώς το χώρο, κατά τη διάρκεια του 9ου αι.
Τέλος θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε τα εκτός του Ναού κτίσματα, τα πρώην μοναστηριακά κελιά, που κτίσθηκαν σε διαφορετικές εποχές έως και τα τέλη του 17ου αι., και που σήμερα στεγάζουν το Επισκοπείο, τα γραφεία του Ιερού Προσκυνήματος, την Αίθουσα Τελετών, το Νεανικό Κέντρο και το Εκκλησιαστικό Μουσείο του Ναού, όπου βρίσκεται μια μόνιμη έκθεση και η οποία φιλοξενεί μεταξύ άλλων βυζαντινές και μεταβυζαντινές εικόνες, ιερά εκκλησιαστικά σκεύη, παλαιά άμφια αλλά και τον ξυλόγλυπτο Επιτάφιο της Εκατονταπυλιανής κατά το 17ο αι.
Εξάλλου στην αυλή των κτηριακών εγκαταστάσεων, αριστερά των μικρών κήπων υπάρχουν πέντε τον αριθμό τάφοι αρχοντικών οικογενειών της Πάρου, του 19ου αι., ενώ στον ίδιο χώρο ενταφιάσθηκε και η Παριανή στην καταγωγή, μεγάλη ηρωίδα της Επανάστασης του 1821, Μαντώ Μαυρογένους, που πέθανε στην Πάρο το 1848.
Ο Ναός εορτάζει στις 15 Αυγούστου, ανήμερα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, και αποτελεί ένα από τα σημεία αναφοράς των Ελλήνων πιστών εκείνη τη συγκεκριμένη μέρα, μαζί με την Παναγιά της Τήνου και την Παναγία τη Σουμελά.

Πάρος Ασκληπιείο


Σε μια από τις πιο όμορφες τοποθεσίες στην Πάρο, με καταπληκτική θέα προς το ανοιχτό Αιγαίο, βρίσκονται τα ερείπια του ναού, που ήταν αφιερωμένος στον Ασκληπιό, το θεό της Ιατρικής. Το Ασκληπιείο, είναι σκαρφαλωμένο στο λόφο της Αγίας Άννας, αποδεικνύοντας, για μία ακόμη φορά ότι οι αρχαίοι Έλληνες, δεν έχτιζαν όπου κι όπου τα λατρευτικά ιερά τους, αλλά επέλεγαν πάντοτε την πλέον ιδανική θέση.
Η πρόσβαση είναι πολύ εύκολη, αρκεί να ξέρετε που να κοιτάξετε, γιατί δυστυχώς η μοναδική ταμπέλα, βρίσκεται ακριβώς μπροστά στο ιερό και αν δεν την προσέξετε αμέσως, καθώς δεν είναι και τεραστίου μεγέθους, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να το προσπεράσετε.
Θα σας οδηγήσει εκεί ο περιφερειακός δρόμος, που ξεκινά από την Παροικιά με κατεύθυνση προς τα νοτιοδυτικά του νησιού. Πριν προλάβετε να απομακρυνθείτε πολύ θα διακρίνεται στα αριστερά σας τα τείχη, στη βάση του λόφου.
Αφού ανέβετε τα πέτρινα σκαλοπάτια, θα βρεθείτε σε έναν ιδιαίτερα φροντισμένο χώρο, όπου ωστόσο απουσιάζει οποιαδήποτε σήμανση ή επεξηγηματική πινακίδα.
Γνωρίζοντας ότι εδώ βρίσκονται τόσο τα ερείπια του υπαίθριου λατρευτικού ιερού, που είναι γνωστό ως Ασκληπιείο όσο και τα ίχνη του Πύθειου, του ναού που ήταν αφιερωμένος στον Πύθειο Απόλλωνα, θα καταφέρετε να τα εντοπίσετε.
Εξάλλου βρίσκονται παντού γύρω σας, λαξευμένα στο κατάλευκο μάρμαρο της Πάρου, αρχιτεκτονικά μέλη του αρχαίου ναού, όπως τα κομμάτια από τις δωρικές κολώνες.
Αν θέλετε μπορείτε να συνεχίσετε την ανάβαση προκειμένου να προσεγγίσετε τον οικίσκο, που στέκετε ψηλά πάνω από το ιερό, αλλά πρέπει να γνωρίζετε ότι είναι σχετικά πρόσφατο οικοδόμημα και δεν έχει την παραμικρή σχέση με το Ασκληπιείο.

Παραλία Κολυμπήθρες


Άγρια ομορφιά. Αυτές οι λέξεις μόνο μπορούν να χαρακτηρίσουν τις Κολυμπήθρες. Στα βορειοδυτικά της Πάρου, στη δυτική πλευρά του όρμου της Νάουσας θα συναντήσετε ένα τοπίο, από τα πολλά που θα σας κάνουν να αναρωτηθείτε αν όντως βρίσκεστε σε ένα κλασικό κυκλαδίτικο νησί.


Θα καταλάβετε ότι πλησιάζετε, όταν παρατηρήσετε τους περίεργους σχηματισμούς των βράχων στα υψώματα δεξιά σας. Βράχια χωρίς αιχμές, σχεδόν σφαιρικά, με λείες επιφάνειες λες και τα έχει «τρίψει» με γυαλόχαρτο το χέρι ενός εκκεντρικού καλλιτέχνη.


Προχωρώντας, τις ίδιες αυτές πέτρες θα τις δείτε ενσωματωμένες στις ξερολιθιές, τις μάντρες και τα τοιχία που έχουν χτίσει οι Παριανοί με τον κλασικό κυκλαδίτικο τρόπο: πέτρα στην πέτρα, τόσο αριστοτεχνικά δεμένες που δεν είναι απαραίτητο κανένα συνδετικό υλικό, όπως άμμος ή τσιμέντο.


Τα σμιλεμένα επί χιλιετίες, από την αλμύρα, το νερό και το αέρα, γρανιτένια βράχια προχωρούν μέχρι τη θάλασσα και σχηματίζουν τις διαδοχικές παραλίες στις Κολυμπήθρες της Πάρου.


Γιατί σαφώς και δεν πρόκειται για μία και μόνη παραλία αλλά για πολλές στη σειρά αμμουδιές, έτοιμες να ανταποκριθούν σε όλα τα γούστα και τις ανάγκες σας. Υπάρχει «κολυμπήθρα» που χωράει άνετα δύο, άλλη τρεις ενώ άλλες Κολυμπήθρες, «σπάζοντας» το σχεδόν σεληνιακό τοπίο, φιλοξενούν ομπρέλες και ξαπλώστρες, προσφέροντας εκτός από χάρμα οφθαλμών και όλες τις σύγχρονες ανέσεις.


Πάντως κάθε «κολυμπήθρα», ανεξαρτήτως του μεγέθους της, είναι απομονωμένη από τη διπλανή της. Έχετε ωστόσο πρόσβαση, αν αποφασίσετε να εξερευνήσετε όσες περισσότερες μπορείτε, εκτός από τη θάλασσα, κολυμπώντας, και σκαρφαλώνοντας στα βράχια. Εδώ χρειάζεται λίγο προσοχή για να μη γλιστρήσετε.


Η αμμουδιά στις Κολυμπήθρες είναι σχεδόν μόνιμα βρεγμένη ενώ αν είστε τυχεροί μπορεί τη μέρα που θα αποφασίσετε να τις επισκεφθείτε να χρειαστεί η ξαπλώστρα σας να ακουμπά στο νερό. Η θάλασσα σε κάποια σημεία μάλιστα βρίσκεται μόνιμα μέσα σε εσοχές και κοιλότητες των βράχων δημιουργώντας ιδιότυπα spa, που θα σας εκπλήξουν.


Τα νερά είναι δροσερά και πεντακάθαρα ενώ οι σκιές των βράχων που καθρεφτίζονται στη θάλασσα, τις δίνουν όλες τις αποχρώσεις του μπλε, από το πιο βαθύ έως το ξασπρισμένο γαλάζιο, στα ρηχά της σημεία.

Πάντως σε κάθε περίπτωση οι Κολυμπήθρες στη Πάρο ενδείκνυνται για απομόνωση και ησυχία καθώς τη γαλήνη σας δε θα τη διακόψει ούτε η συνήθης πλέον μουσική από beach bar -που ευδοκιμούν κατά κόρον αλλού- αλλά ούτε και οι φωνές των λοιπών λουομένων, λες και το ίδιο το τοπίο επιβάλλεται και δεν επιτρέπει στους «εισβολείς» να ταράξουν την κατανυκτική του ατμόσφαιρα

Πάρος Δήλειο
 
Μολονότι δε θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει μεγάλο νησί την Πάρο, χρειάζεται αρκετή επιμονή προκειμένου να εντοπίσετε το Δήλειο, το ναό, που ήταν αφιερωμένος στο Δήλειο Απόλλωνα.
Το Δήλειο είναι χτισμένο πάνω σε ένα λόφο και βρίσκεται σε νοητή ευθεία με το ιερό νησί της Δήλου.



Για να φτάσετε περνάτε την παραλία Λιβάδια, μετά την Παροικιά και στη διασταύρωση, αντί να ακολουθήσετε το δρόμο για τις παραλίες στρίβετε δεξιά με κατεύθυνση το Δήλιο. Το νου σας στις πινακίδες γιατί ο δρόμος είναι ανηφορικός ενώ σε κάποια σημείο την άσφαλτο αντικαθιστά το τσιμέντο και ο χαλικόδρομος.
Όταν όμως φτάσετε στον προορισμό σας η πανοραμική θέα προς το καταγάλανο Αιγαίο Πέλαγος, θα σας αποζημιώσει ενώ είναι και μια μοναδική ευκαιρία για να θαυμάσετε την ηπειρωτική βόρεια Πάρο.
Ωστόσο αν και φτάσατε, σας περιμένει μία ακόμη μικρή δοκιμασία. Πρέπει να διασχίσετε πεζή το στενό ανηφορικό μονοπάτι, το οποίο περικλείεται από ξερολιθιές.
Στην κορυφή του λόφου θα θαυμάσετε τα ερείπια του ναού του Δήλειου Απόλλωνα, κολώνες και αρχιτεκτονικά μέλη, τα οποία αποτελούσαν τον περίβολο του ιερού, καθώς και ίχνη ενός ακόμη ναού, αφιερωμένου στην αδελφή του, θεά Άρτεμη. Στην ίδια τοποθεσία είχε χτιστεί κι ένας μικρός χώρος για συμπόσια.
Τέλος αρχαιολογικές ανασκαφές έχουν φέρει στο φως ίχνη ενός νεκροταφείου, των κυκλαδικών χρόνων, περίπου της 3ης χιλ. π.

Αξιοθέατα


Τέσσερις χιλιάδες χρόνια ιστορίας μετρά η Πάρος. Ίωνες και Αιολείς άποικοι, Ενετοί κατακτητές, Βυζαντινοί, πειρατές, όλοι όσοι πάτησαν τα χώματα της άφησαν το στίγμα τους, τα αρχιτεκτονήματα τους, τα σημάδια του πολιτισμού τους, σ΄ ένα μοναδικό πάντρεμα από διαφορετικές κουλτούρες, οι οποίες έχουν αφομοιωθεί εξαιρετικά σε μία. Μια κουλτούρα με την οποία ο επισκέπτης έρχεται σε επαφή αμέσως μόλις πατήσει το πόδι του στο λιμάνι της Παροικιάς.
Αρκεί μια ματιά στα δεξιά και θα δει το Φραγκοκάστελο, στα αριστερά ορθώνεται ο κατάλευκος ανεμόμυλος, απαραίτητος για τη διαβίωση των κατοίκων τα περασμένα χρόνια, όταν ήταν απαραίτητο να εξασφαλίζουν την τροφή τους εντός της Πάρου.
Πιο πέρα θα συναντήσετε το αρχαίο νεκροταφείο ενώ αν μπείτε στα σοκάκια και τραβήξετε προς τα αριστερά θα ορθωθεί μπροστά σας ο λευκός τοίχος, μέρος του τείχους που περιβάλει την Παναγία Εκατονταπυλιανή, το πετράδι της Πάρου.
Λίγο πιο πάνω θα βρεθείτε μπροστά στο αξιόλογο Αρχαιολογικό Μουσείο Πάρου. Δε χρειάζεται να δείτε καν τις ταμπέλες, καθώς θα το καταλάβετε από τα αρχαία μάρμαρα, σήμα κατατεθέν στην Πάρο, που βρίσκονται τοποθετημένα εκτός του περιβόλου του Μουσείου.
Αλλά κι εκτός Παροικιάς τα διάφορα αξιοθέατα θα τραβήξουν σίγουρα την προσοχή σας: το Ασκληπιείο, επάνω στον περιφερειακό δρόμο προς αεροδρόμιο, η υπέροχη Κοιλάδα με τις Πεταλούδες προς την ίδια κατεύθυνση, το Δήλιο, ο ναός προς τιμήν του Δήλιου Απόλλωνα, σκαρφαλωμένος σε μία κορυφή στα ανατολικά της Παροικιάς, με καταπληκτική θέα προς το Αιγαίο, καθώς ο ναός είναι προσανατολισμένος προς τη Δήλο, τα Αρχαία Λατομεία Μαρμάρου στο χωριό Μαράθι, στο δρόμο προς Λεύκες.
Στη Νάουσα μην παραλείψετε να δείτε το ενετικό κάστρο, το οποίο διασώζεται στην ανατολική άκρη του λιμανιού και το εξαιρετικό Λαογραφικό Μουσείο.
Και βέβαια σε κάθε περίπτωση αυτό που θα συναντάται ξανά και ξανά είναι τα κατάλευκα εκκλησάκια με τους μπλε χαρακτηριστικούς τρούλους, τα οποία είναι διάσπαρτα παντού στην Πάρο. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις δυο-δυο μαζί, ενώ στο Φραγκοκάστελο μετρήσαμε τέσσερα, δίπλα-δίπλα.
Μια προσεχτική ματιά τόσο στα εκκλησάκια όσο και σε άλλα κτίσματα θα σας αφήσουν άφωνους, όταν συνειδητοποιήσετε ότι στην τοιχοποιία τους έχουν χρησιμοποιηθεί αρχαία μάρμαρα από ναούς, ενώ σε πολλές περιπτώσεις θα δείτε και ολόκληρους κίονες, προσαρμοσμένους στις ανάγκες των ανθρώπων που κατοικούσαν εδώ, πριν από αιώνες. Αναφερόμαστε σε κίονες και αρχαία μάρμαρα, τα οποία αφαιρέθηκαν αυτούσια από γκρεμισμένους αρχαίους τόπους λατρείας.
Τα μνημεία και τα αξιοθέατα στην Πάρο θα σας διαβεβαιώσουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι τούτο το νησί εκτός από μέλλον, το οποίο έχει σίγουρα εξασφαλίσει χάρη στην τουριστική του ανάπτυξη, έχει και παρελθόν, στο οποίο πατά γερά και επιδιώκει να αναδεικνύει σε κάθε ευκαιρια.
Προϊόντα

Στην αρχαιότητα σπουδαία προϊόντα της Πάρου ήταν τα σύκα, τα πεπόνια και οι παριανές πίττες. Συγκεκριμένα ο περίφημος Παριανός σατυρικός ποιητής Αρχίλοχος, όταν πήγε στη Θάσο, δεν μπορούσε να ξεχάσει τα μαύρα σύκα τα λεγόμενα "αιμώνια", που ήταν παραγωγή της Πάρου. Ο δε Αθήναιος μνημονεύει τα πεπόνια της Πάρου που τα ονόμαζε "σικυούς σπερματίες". Ο δε Πλίνιος αναφέρει ότι στην Πάρο υπήρχε ένα δάσος του οποίου τα δένδρα δεν καρποφορούσαν, τα δε αλιεύματα πέριξ της Πάρου ήταν περισσότερο αλμυρά από τα συνήθη. Επίσης ο ίδιος αναφέρει και το αξιοπερίεργο ότι στην Πάρο υπήρχε κάποιος "λίθος", (χώμα;), από τον οποίο εξαγόταν ένας χυμός, (πιθανόν με βρασμό), που χρησίμευε ως θεραπευτικό φάρμακο. Άλλα προϊόντα της εποχής εκείνης ήταν τα παριανά ιμάτια που ήταν πορφυροβαφή, τα καλούμενα "βεύδεα". Κυρίως όμως ήταν τα λευκά μάρμαρα που μαζί με της Νάξου και της Πεντέλης συντέλεσαν στη δόξα της αρχαίας ελληνικής γλυπτικής. Διάσημοι ήταν οι Παριανοί αγαλματοποιοί Σκόπας και Αγοράκριτος, εφάμιλλοι του Φειδία, καθώς και οι ζωγράφοι Νικάνωρ και Αρκεσίλαος.

Σημερα οι μόνιμοι κάτοικοι, οι Παριανοί, ασχολούνται κυρίως με την αλιεία, γεωργία, κτηνοτροφία και τον τουρισμό. Τα προϊόντα της Πάρου είναι ποικίλα και άριστης ποιότητας. Παράγει ετησίως μεγάλες ποσότητες οίνου με συνέπεια να έχει μικρές βιομηχανικές μονάδες οινοποιίας και ουζοποιίας,-και συγκεκριμένα την περιβόητη ¨σούμα¨- καθώς και την περίφημη παριανή γραβιέρα, λάδι και σύκα, περισσότερο για τις ανάγκες των κατοίκων. Ευφορότερες περιοχές είναι της Παροικίας και της Μάρπησσας. Επίσης η Πάρος έχει αξιόλογα ορυκτά, μεταξύ των οποίων πρωτεύουσα θέση έχει το ονομαστό χιονόλευκο μάρμαρο της Πάρου

Επιμέλεια: ΕΛΕΑΝΑ ΖΑΜΠΑΡΑ

Γνωρίστε την όμορφη Νάξο

Σημαντικό κέντρο του συμπλέγματος των Κυκλάδων, η Νάξος κατοικείται από την 4η χιλιετία και οι κάτοικοί της, ήταν από τους πρώτους που ασχολήθηκαν με την επεξεργασία του μαρμάρου. Ναξιώτες τεχνίτες έφτιαξαν του Λέοντες της Δήλου, ενώ μετά την εγκατάσταση των Καρών πήρε το όνομά της από τον αρχηγό του Νάξο. Μεγάλη ναυτική δύναμη τον 7ο και 6ο αιώνα π. Χ. καταστράφηκε κατά τη διάρκεια των Περσικών Πολέμων, ενώ κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας (1200 μ.Χ.) η Νάξος πήρε τη σημερινή της μορφή με το χτίσιμο της Χώρας, αλλά και πολλούς πύργους που σώζονται και κοσμούν τη Νάξο με τον καλύτερο τρόπο.

Αξιοθεατα    στην  Ναξο

Από τη διάσημη Πορτάρα στην είσοδο του λιμανιού στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Χώρας και τα Μουσεία της Απείρανθου θα δείτε συγκεντρωμένες όλες τις πτυχές της ιστορίας του νησιού μέσα από μοναδικά εκθέματα. Πολλές εκκλησίες σε όλο το νησί δένουν αρμονικά με το περιβάλλον δίνοντας μια ιδιαίτερη ομορφιά στο νησί. Επισκεφθείτε την Παναγία Βλαχερνιώτισσα, την παλιότερη εκκλησία της Χώρας, την Παναγία Πρωτόθρονη στο Χαλκί και την Παναγία Υψηλοτέρα, ένα μοναστήρι- φρούριο κοντά στο χωριό Γαλήνη. Οι πύργοι αποτελούν ένα ιδιαίτερο κομμάτι της Νάξου και είναι από τις σπάνιες φορές που μπορεί ο επισκέπτης να δει τόσους πύργους σ’ ένα νησί. Ξεχωρίζουν το κάστρο της Νάξου και ο Πύργος του Γλέζου στη Χώρα, ο Πύργος του Μπελόνια στο Γαλανάδο και ο Πύργος του Χειμάρρου στο χωριό Φιλότι.

Παραλιες     στην  Ναξο

Η Νάξος διαθέτει παραλίες για όλα τα γούστα και μπορεί να καλύψει όλες τις ανάγκες σας. Από την παραλία μπροστά στο Finikas Hotel, ιδανική για χαλάρωση και ατελείωτες ώρες γαλήνης και ξεκούρασης στη Νάξο θα βρείτε μια σειρά από οργανωμένες ή και πιο απόμερες παραλίες. Οι πιο δημοφιλείς βρίσκονται στη δυτική πλευρά του νησιού, όπως της Αγίας Άννας και του Αγίου Προκοπίου αλλά και του Αγίου Γεωργίου με τα beach bars. Την Πλάκα προτιμούν οι γυμνιστές, ενώ στη νοτιοδυτική πλευρά βρίσκονται το Καστράκι, η Μικρή Βίγλα και η Αγιάσσο.

Χωρια

Θα ήταν παράλειψη να μην επισκεφθείτε πολλά από τα χωριά της Νάξου και να δείτε από κοντά τους υπέροχους οικισμούς των παραλιών αλλά και της ενδοχώρας. Κυκλαδίτικη αισθητική, γαλήνη και υπέροχα κτίρια θα δείτε στην κοσμοπολίτικη Αγία Άννα και τον Άγιο Προκόπιο, για ησυχία επισκεφθείτε τον Άγιο Αρσένιο, ενώ ένα από τα πιο επιβλητικά χωριά είναι αυτό του Απείραθου.
Tα κυριότερα πανηγύρια στην Νάξο κατά την διάρκεια του καλοκαιριού είναι:

20 Μάη: του Άγιου Θαλάλαιου,στον Άγιο Θαλάλαιο
30 Ιούνη: των Αγίων Αποστόλων,στις Μέλανες
7 Ιούλη: της Αγίας Κυριακής, στην Ποταμιά
8 Ιούλη: του Αγίου Προκοπίου, στον Άγιο Προκόπη
14 Ιούλη: του Αγίου Νικοδήμου, στη Χώρα και το Γλινάδο
17 Ιούλη: της Αγίας Μαρίνας, στ' Αγγίδια και την Κόρωνο
25 Ιούλη: της Αγίας Άννας, στην Αγία Άννα
27 Ιούλη: του του Αγίου Παντελεήμονα, στο Αγερσανί
6 Αυγούστου: του Σωτήρος, στο Γλινάδο, τον Δαμαριώνα και το Κουρουνοχώρι
15 Αυγούστου: της Παναγίας, σε όλη τη Νάξο και ιδιαίτερα στο Φιλώτι
23 Αυγούστου: τα εννιάμερα της Παναγίας, στους Τρίποδες
29 Αυγούστου: του Αϊ Γιάννη, στην Απείρανθο, τον Απόλλωνα και το Αγερσανί
2 Σεπτέμβρη: του Αϊ Μάμα στον Κάμπο Κωμιακής
8 Σεπτέμβρη: της Θεοσκέπαστης, στην Κωμιακή και την Πόταμιά

ο πιο αντιπροσοπευτικός χορός της Νάξου είναι Η ΒΛΑΧΑ

Επιμέλεια: ΕΛΕΑΝΑ ΖΑΜΠΑΡΑ

Γνωρίστε την Ικαρία

Ο πιο γνωστός και πιο στενά συνδεμένος με το νησί μύθος, δεν είναι άλλος από τον μύθο του Ικάρου. Ο Ίκαρος, γιος του Δαίδαλου, που με τον πατέρα του δραπέτευσαν από τον λαβύρινθο του Μινώος χρησιμοποιώντας φτερά από πούπουλα και κερί. Όμως ο Ίκαρος πέταξε πολύ κοντά στον ήλιο, με αποτέλεσμα να λιώσει το κερί και να πέσει στο Ικάριο Πέλαγος.

Γνωρίστε μαζί μας την ανεξερεύνητη Ικαρία, μέσα από πεζοπορικές διαδρομές στα χωριά του νησιού και διασκεδάστε μαθαίνοντας bodyboard και syrfing!

Στην περιήγηση μας αυτή συμπεριλαμβάνονται και τα παραδοσιακά πανηγύρια, τα «Διονύσια», που κατέχουν ξεχωριστή θέση στα πολιτιστικά δρώμενα της Ικαρίας – ημερήσια και νυχτερινά!

Πεζοπορία στο αρχαιότερο δάσος των Βαλκανίων (Δάσος του Ράντη)

Ένα σημαντικό οικοσύστημα έχει αντισταθεί στην ανθρώπινη παρέμβαση και στις κλιματικές αλλαγές. Είναι το δάσος του Ράντη που βρίσκεται στην Ικαρία. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα και αρχαιότερα δάση της Ευρώπης με κυρίαρχο προστατευόμενο είδος τη Αριά (quercus ilex). Φιλοξενεί ζωντανές βελανιδιές άνω των 500 ετών καθώς και νεκρά δέντρα πολύ γηραιότερα. Έχει μοναδική βοτανική, οικολογική, αισθητική και ιστορική αξία και αποτελεί σπάνιο δείγμα ώριμου δάσους αείφυλλων πλατύφυλλων σε όλη τη «γηραιά ήπειρο». Λόγω της αρχαιότητάς του συνιστά «θησαυροφυλάκιο» πολύτιμων πληροφοριών, αφού κάθε δέντρο είναι μια ζωντανή βιοχημική απεικόνιση του περιβάλλοντος στο οποίο αναπτύσσεται.

Είναι μια διαδρομή με μέτριο βαθμό δυσκολίας και υπάρχει πρόσβαση σε διαφορετικά μονοπάτια και επιλογή διαδρομών μέσα στο δάσος.

Κατάβαση στη σπηλιά Ράος Χούτρα:

Το σπήλαιο "του Χούτρα το Ράος" βρίσκεται στη Μεσαριά, κοντά στο χωριό Πετροπούλι.

Υπήρξε κρησφύγετο φυγάδων. Λέγεται ότι καταλήγει στον Κάμπο, αυτό όμως δεν ισχύει, αφού το μήκος του είναι περίπου 70 μέτρα.

Μια από τις ιστορίες που υπάρχουν σχετικά με το σπήλαιο, είναι αυτή κάποιου τυφλού Ικαριώτη, που παρά το πρόβλημά του, είχε βρει τρόπο να μπαίνει στο σπήλαιο και να κρύβει προσωπικά αντικείμενα.

Περιηγήσεις σε εγκατελειμένα χωριά και σε αντιπειρατικά σπίτια.

Ανεβάζουμε την αδρεναλίνη μας με θαλάσσια σπορ και μαθήματα bodyboard – surfing στην παραλία Μεσακτή ή του Κυπαρισσίου.



Γνωρίσματα των Κατοίκων

Η Ικαρία, όπως και κάθε τόπος, έχει τα δικά της χαρακτηριστικά γνωρίσματα που συναντώνται σε πολλούς κατοίκους. Είναι ένα νησί αρκετά απόμακρο από τη χερσαία Ελλάδα και η απομόνωση τον μεσαίωνα συντέλεσε στο να διατηρηθούν πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, όπως η αρχαΐζουσα γλώσσα και άλλα έθιμα. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη ναυτιλία, ή με τοπικά επαγγέλματα, οι δεσμοί τους είναι στενοί και φημίζονται για το ότι δε συνηθίζουν να παίρνουν τα πράγματα πολύ σοβαρά.

Από τους κατοίκους χρησιμοποιείται η έκφραση "το καριώτικο ραχάτι" (ραχατιλίκι) που σηματοδοτεί τους αργούς ρυθμούς με τους οποίους κυλά η ζωή. Αυτό το γνώρισμα συναντιέται σε πολλές περιοχές της Ικαρίας, από τα καφενεία του Αγίου Κηρύκου μέχρι τα ορεινά χωριά των Ραχών όπου ανοίγουν τα μαγαζιά λίγο μετά τη δύση του ηλίου. Το συνήθειο του νυχτερινού ωραρίου στα εμπορικά μαγαζιά οφείλεται στο ότι παλαιότερα, όλη την ημέρα οι άνθρωποι δούλευαν στις αγροτικές εργασίες τους: εξειδικευμένα επαγγέλματα δεν υπήρχαν, εκτός λίγων εξαιρέσεων (όπως ο σιδεράς), έτσι ο καθένας έπρεπε να φροντίσει για όλες τις ανάγκες της οικογένειας (γεωργία, κτηνοτροφία, στέγαση κλπ) μόνος του. Χαρακτηριστική ήταν η ανταλλακτική εργασία: όταν κάποιος πχ. έχτιζε, άλλοι τον βοηθούσαν, με αντάλλαγμα την βοήθεια του αργότερα στις δικές τους ανάγκες ("μεταχεριά", ή "αλλαξιά"). Η οικονομία ήταν ανταλλακτική και δεν χρησιμοποιούσε νόμισμα πριν τα τέλη του 19ου αιώνα. Παρά ταύτα οι Καριώτες είναι πολύ κοινωνικοί, φιλικοί και φιλόξενοι. Είναι επίσης χαρακτηριστικό το γεγονός της οικειοθελούς συμβολής των κατοίκων για την ανάπλαση της περιοχής, όπως για παράδειγμα η κατασκευή σκαλοπατιών σε μία πολυσύχναστη παραλία ή παρεμφερή τεχνικά έργα.

Οι ικαριώτες έχουν βαριά προφορά που θυμίζει αρκετά την κυπριακή. Η διάλεκτος είναι έχει πολλά αρχαϊκά στοιχεία στην γραμματική και το λεξιλόγιο, και συνηθίζουν να κόβουν τα σύμφωνα (έ μ_πάαω = δεν πάω). Τα διπλά σύμφωνα προφέρονται διαφορετικά, όπως και τα μακρά φωνήεντα.

Αξιοσημείωτο τουριστικό αξιοθέατο αποτελεί ένας μεγάλος ορεινός βράχος σε απόκρημνη πλαγία, τον οποίο οι κάτοικοι αποκαλούν "Γεώργιο Παπανδρέου", καθώς θυμίζει πολύ το προφίλ του "γέρου της δημοκρατίας".
Ικαριώτικος Χορός

Ιδιαίτερα γνωστός στο πανελλήνιο είναι ο ικαριώτικος χορός που χορεύεται στα τοπικά πανηγύρια, από τα οποίο ευρέως γνωστό είναι της Αγίας Μαρίνας, ημέρας της απελευθέρωσης του νησιού και του 15 Αύγουστου. Τα τελευταία χρόνια τα πανηγύρια έχουν "ξαναγεννηθεί" με την συμμετοχή της νεολαίας αλλά και των επισκεπτών του νησιού τα καλοκαίρια, καθώς είναι ένα από τα στοιχεία της ιδοτυπίας των Ικαρίων. Στα Καριώτικα πανηγύρια, οι διοργανωτές είναι όλοι εθελοντές του χωριού που μαγειρεύουν (βραστό και ψητό κατσίκι, πατάτες, σαλάτες, κλπ.), σερβίρουν, ενώ η ορχήστρα με κυρίαρχο το βιολί δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στον Καριώτικο χορό. Τα έσοδα χρησιμοποιούνται στην συνέχεια για έργα της κοινότητας του χωριού. Το δυνατό κόκκινο Καριώτικο κρασί συμβάλλει έτσι ώστε πολλά πανηγύρια να έχουν πολύ κέφι και να διαρκούν όλη τη νύχτα. Όλα αυτά συνιστούν πρωτοτυπίες στον Ελλαδικό χώρο κάνοντας τα πανηγύρια της Ικαρίας μοναδικά.

Παραλίες

Την Ικαρία την χαρακτηρίζει η άγρια ομορφιά. Πυκνή βλάστηση, ψηλά βουνά, ποτάμια, χαράδρες, μα πάνω απ' όλα οι πανέμορφες παραλίες της. που προκαλούν δέος και σαγηνεύουν. Εκτός από τις αμμουδιές, πάρα πολλές είναι οι παραλίες με βότσαλο, και υπάρχουν και πολλές ερημικές παραλίες χωρίς πρόσβαση από αυτοκίνητο. Στον νότο, στην πλευρά του Αγίου Κηρύκου συναντάμε προσβάσιμες παραλίες στο Πριόνι, τη Λευκάδα, το Ξυλοσύρτη, το Φάρο, το Δράκανο, το Κεραμέ και στα Θέρμα. Στον βορρά, μεταξύ Περδικιού και Μονοκαμπιού στο χωριό Κιόνιο (Νέγια) συναντάμε τρείς ωραίες και ήσυχες παραλίες το Κιόνι, το Αυγολυμί και την Λειβάδα. Και στην περιοχή του Ευδήλου μπορούμε να πάμε, στο Φύτεμα, στο Φλες, στο Κεραμέ, στο Κυπαρίσσι, Κάμπος-Οινόη και στο Καραβόσταμο ενώ στην περιοχή των Ραχών το Γιαλισκάρι, τη Μεσαχτή, το Λιβάδι, ο Νας.




Ιαματικά Λουτρά

Η ιστορία των λουτρών είναι συνδεδεμένη με την ιστορία του τόπου μας. Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν τα λουτρά, όπως επίσης αρχαίοι Έλληνες γιατροί, φυσικοί, ιστορικοί, και γεωγράφοι ήταν οι πρώτοι που ασχολήθηκαν με τις πηγές και τα μεταλλικά ύδατα. Στα Ασκληπιεία από τον 13ον π.Χ. αιώνα χρησιμοποιούσαν τα λουτρά για θεραπευτικούς λόγους. Πρώτος παρατηρητής των ιαματικών υδάτων υπήρξε ο ιστορικός Ηρόδοτος, προηγήθηκε του Ιπποκράτη, περιγράφοντας μάλιστα αρκετές ιαματικές πηγές.

Τύχη καλή προίκισε την Ικαρία με τον ανεκτίμητο πλούτο των ιαματικών υδάτων. Οι πηγές της Ικαρίας θεωρούνται μεταξύ των πλέον ραδιενεργών πηγών του κόσμου.

Ανάμεσα στις δεκαεπτά (17) κυριότερες ιαματικές πηγές της Χώρας μας, είναι γνωστή η Ικαρία για τις δικές της, που βρίσκονται στην περιοχή του Δήμου Αγίου Κηρύκου. Υπάρχουν οκτώ (8) θερμοπηγές που αναβλύζουν σε διάφορα σημεία του νησιού. Ανήκουν στην κατηγορία των θερμών ραδιενεργών αλιπηγών διαφέροντας μεταξύ τους ως προς την ένταση της ραδιενέργειας και την θερμοκρασία.

Από αυτές οι πηγές Θερμό και Χλιό - Θερμό βρίσκονται δυτικά του Αγίου Κηρύκου και σε απόσταση 2.500 μ. και 1.800 μ. αντίστοιχα στην περιοχή Λευκάδας.

Η πηγή Μουσταφά - Λίτζα βρίσκεται σε μικρή απόσταση ανατολικά του Επαρχείου μέσα στην πόλη του Αγ. Κηρύκου. Πέντε πηγές του Σπηλαίου του Παμφίλη, του Κράτσα, της Αρτέμιδος και του Απόλλωνος βρίσκονται στην περιοχή των Θερμών. Υπάρχουν οι μη αξιοποιημένες πηγές στην Λευκάδα αλλά και στα χαλασμένα Θέρμα, που βρίσκονται στην φύση δίπλα στην θάλασσα. Στη βορειοανατολική ακτή του νησιού βρίσκεται η πηγή της Αγίας Κυριακής. Στην περιοχή του Ξυλοσύρτη αναβλύζει μια άλλη πηγή 10 μ. από τη θάλασσα με την ονομασία "Αθάνατο νερό". Το νερό της πηγής αυτής, διουρητικό, βοηθάει στην αποβολή λίθων και άμμου από τα νεφρά και την κύστη.


Το Ικαριώτικο κρασί.

Η ικαρία φημίζεται για το κρασί της.Στην Ικαρία ο Πράμνειος οίνος παραγόταν περί την αρχαία Οινόη, το δε όνομά του προέρχεται από τον Πράμνο, την αρχαία ονομασία της οροσειράς του Αθέρα (ψηλότερη κορυφή η Μέλισσα, 1040μ) που διασχίζει όλο περίπου το νησί.


Σήμερα, αμπέλια και οινοποιεία υπάρχουν κυρίως στις περιοχές Ευδήλου και Ραχών. Ο δρόμος του κρασιού της Ικαρίας αρχίζει από τον Εύδηλο και καταλήγει δυτικά στην Προεσπέρα. Οι οινόφιλοι που ενδιαφέρονται για οινοτουρισμό στην Ικαρία θα βρουν κατά μήκος του 3 οργανωμένα οινοποιεία. Ο αμπελώνας της Ικαρίας παράγει τους οίνους ΠΓΕ Ικαρία (Τοπικός Οίνος Ικαρίας).Το σύμπλεγμα των νησιών στους Φούρνους (Φούρνοι, Θύμαινα, Άγιος Μηνάς & 9 πιο μικρά) είναι... άλλη φάση διακοπών.

Ικαριώτικα Πανηγύρια

Τα φημισμένα πανηγύρια της Ικαρίας αποδεικνύουν την φιλοξενία και τα ήθη-έθιμα του λαού, καθώς και το ότι είναι ένας λαός που σέβεται και διατηρεί την παράδοση. Τα πανηγύρια της Ικαρίας προσφέρονται απλόχερα να τα θαυμάσετε και να γίνεται για λίγο ένας από κατοίκους του νησιού.Για αυτόν το λόγο οφείλετε να σεβαστείτε τον κάθε πανηγυρικό χώρο και να μην αποτελείτε αφορμή για έκτροπα και σύγχυση ώστε στην λήξη του πανηγυριού να έχετε μόνο θετικά συναισθήματα και αγωνία για να βρεθείτε σε ένα επόμενο.


Οι Ικαριώτες στην συνέχεια να είστε σίγουροι ότι θα ανταμείψουν και με το παραπάνω την καλή συμπεριφορά οποιουδήποτε επισκέπτη που το μόνο μέλημα του είναι να αφεθεί απλά στην μαγεία του οίνου και της σπάνιας μουσικής του νησιού.




Η Ικαρία είναι ένα νησί που τα λόγια δεν μπορούν να το περιγράψουν καθώς όποιος βρεθεί εκεί θα μαγευτεί και σίγουρα δεν θα βαρεθεί καθώς θα έχει να κάνει πάρα πολλά πράγματα κατά τη διάρκεια της μέρας αλλά και της νύχτας.

Εμείς το μόνο που προτείνουμε είναι να επισκεφθείτε το νησί και να περάσετε όμορφα

ΕΛΕΑΝΑ ΖΑΜΠΑΡΑ