Οι έρευνες δείχνουν ότι ο συνεχής διαλογισμός επιφέρει αλλαγές στη φαιά ουσία και ενισχύει τις περιοχές του εγκεφάλου που αφορούν την προσοχή και τη συμπόνια, ενώ ηρεμεί τις περιοχές που συνδέονται με τον φόβο και την αγωνία. Ασχέτως εάν ο άνθρωπος που προσεύχεται ή κάνει διαλογισμό πιστεύει σε μια ανώτερη δύναμη, λέει ο συγγραφέας, το αποτέλεσμα είναι ίδιο: περιορίζονται οι αρνητικές σκέψεις και τα συναισθήματα.
«Στην ουσία», λέει ο Νιούμπεργκ που είναι επικεφαλής του Κέντρου Εγκεφάλου και Πνευματικότητας του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνιας, «όταν σκεφτόμαστε για τα μεγάλα ζητήματα της ζωής- θρησκευτικά, επιστημονικά ή ψυχολογικά- ο εγκέφαλός μας αναπτύσσεται. Και σε αυτό δεν έχει καμία σημασία εάν είμαστε χριστιανοί, μουσουλμάνοι ή ινδουιστές».
Ο επιστήμονας μιλά για τη «νευροθεολογία», τη μελέτη του ρόλου που παίζει ο εγκέφαλος στη θρησκευτική πίστη και έχει στόχο να ρίξει φως στο τι συμβαίνει μέσα στα κεφάλια μας όταν επικαλούμαστε τον Θεό.
«Οι δύο πιο ισχυρές δυνάμεις στην ανθρώπινη ιστορία είναι η θρησκεία και η επιστήμη», καταλήγει ο Νιούμπεργκ. «Εάν προσπαθήσουμε να τις φέρουμε δίπλα-δίπλα, θα κατανοήσουμε την κάθε μια, αλλά και τον κόσμο μας με έναν πολύ πιο αποτελεσματικό τρόπο».
trelokouneli.gr
