Ο Παναγιώτης Μπουγιούρης μίλησε στις "Τρείς Χάριτες" για τα "Κόκκινα Φανάρια"!

Ο Παναγιώτης Μπουγιούρης επιστρέφει μετα απο χρόνια στο  Εθνικό θέατρο, από όπου ξεκίνησε. Πρωταγωνιστεί στα «Κόκκινα Φανάρια» του Αλέκου Γαλανού, ( Θέατρο Rex,  σκηνή Μαρίκα Κοτοπούλη). Μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της δεκαετίας του ’60, που γράφτηκε για το θέατρο, και στη συνέχεια προσαρμόστηκε σε κινηματογραφικό σενάριο και ξαναγράφτηκε ως μιούζικαλ, ζωντανεύει ξανά. Ο δημοφιλής ηθοποιός μας μιλά με ενθουσιασμό για το έργο, την κριτική και τον ρόλο του Ντόρη. 

Συνέντευξη: Αριάδνη Στεφανίδου
Επιμέλεια: Ελεάνα Ζαμπάρα 

Πως νιώθεις που πρωταγωνιστείς στα «Κόκκινα Φανάρια»;

Χαίρομαι πάρα πολύ που βρίσκομαι σε αυτή την παράσταση για δύο λόγους. Πρώτον γιατί ξαναγυρίζω στο Εθνικό θέατρο στο οποίο είχα κάνει τα πρώτα μου βήματα στην καριέρα μου και ήταν μια πολύ όμορφη περίοδος της καλλιτεχνικής μου ζωής και χαίρομαι ιδιαιτέρως επιπλέον γιατί η επιστροφή αυτή γίνεται με αυτή την παράσταση.  Με εξαιρετικούς συνεργάτες. Πολύ καλούς ηθοποιούς. Είναι ένα έργο που ο περισσότερος κόσμος το γνωρίζει από την ομώνυμη ταινία «Κόκκινα Φανάρια». Μία ταινία που την είχε αγαπήσει πάρα πολύ ο κόσμος και στο άκουσμα και μόνο ότι ανεβαίνει σαν θεατρικό έργο όλοι ανοίγουν τα μάτια διάπλατα και μιλούν με θαυμασμό. Εμείς στην παράσταση δεν στοχεύουμε σε μια αναβίωση της ταινίας. Είναι μία τελείως σύγχρονη ματιά. Έχουν κρατηθεί οι ίδιοι χαρακτήρες , οι ίδιες συνθήκες, οι ίδιοι ρόλοι. Δεν έχει κρατηθεί τίποτα από την εποχή, από άποψη σκηνικών ή κουστουμιών ή αναφορών.  Στοχεύουμε στην αλήθεια και στη σκληρότητα  των σχέσεων. Να αναδειχθεί η ωμότητα αυτού του σκληρού κόσμου της πορνείας και της εκμετάλλευσης που υπήρχε ανέκαθεν.

Θεωρείς ότι η παράσταση πέτυχε τον καλλιτεχνικό της σκοπό ;

Η αλήθεια είναι ότι αισθάνομαι πως πετύχαμε καλλιτεχνικά το στόχο μας . Η πρόθεση του σκηνοθέτη μας και της διαδικασίας των προβών ήταν επιτυχή. Εγω αισθάνομαι ικανοποιημένος από την απόδοσή μας. Μπορεί σε κάποιον να μην αρέσει, να μην ταιριάζει στη δική του αισθητική, αλλά σίγουρα εμάς μας αντιπροσωπεύει και θεωρώ ότι την πρόθεσή μας καταφέραμε να την κάνουμε πράξη.

Πες μας δυο λόγια για τον ανατρεπτικό σκηνοθέτη της παράστασης, Κωνσταντίνο Ρήγο.

Με τον σκηνοθέτη τον Κωνσταντίνο Ρήγο , δεν είχα την τύχη να δουλέψω ξανά στο παρελθόν και είναι μια πολύ σημαντική συνεργασία. Χαίρομαι πολύ που με επέλεξε για την παράσταση του και ελπίζω να μας δοθεί η ευκαιρία να συνεργαστούμε  και σε άλλες παραστάσεις στο μέλλον.

Στην παράσταση υποδύεσαι τον Ντόρη σκιαγράφησε τον χαρακτήρα του

Ο Ντόρης είναι ένας  αγαπητικός, όπως το φώναζαν τότε στην εποχή. Προαγωγός, σωματέμπορας, που ουσιαστικά εκμεταλλεύεται την κοπέλα με την οποία έχει σχέση και υποτίθεται πως αγαπά και την εξωθεί στην πορνεία. Είναι σκληρός, βίαιος, δυστυχώς γοητευτικός, γιατί χρησιμοποιεί αυτή τη γοητεία για να προσελκύει κορίτσια, εύκολα θύματα, και να τα ωθεί σ αυτό τον κόσμο.

Αν σου είχε δοθεί η ευκαιρία θα επέλεγες κάποιον άλλον ρόλο, όπως του Μιχαήλου ή του καπετάν-Νικόλα;

Δεν το έχω σκεφτεί καθόλου. Είμαστε μια τόσο δεμένη παρέα, έχουμε ταυτιστεί όλοι τόσο πολύ με τους ρόλους που στα καμαρίνια μιλάμε με το όνομα του ρόλου. Το θέμα δεν είναι να ταυτιστείς μόνο εσύ με το ρόλο σου. Όταν υπάρχει μια παρέα που στο σύνολο όλοι έχουν ταιριάξει με τους ρόλους τους, δεν μπορείς να φανταστείς διαφορετική διανομή. Υπάρχει το ιδανικό πάντρεμα.

Η παράσταση δέχτηκε σκληρή κριτική. Πόσο εύκολα την αποδέχεσαι;

Πολλές φορές μπορεί να δεχτείς κριτική αλλά να μην είχες καταφέρει να δώσεις αυτό που είχες στο μυαλό σου ή αυτό που ήθελες. Οπότε ο καθένας έχει το δικαίωμα να ασκήσει την κριτική του αλλά και συ αισθάνεσαι αδικημένος γιατί  δεν έχεις δώσει αυτό που ήθελες. Ίσως κάποιος να νομίζει ότι κάποια πράγματα είναι υπερβολικά. Είμαστε ανοιχτοί σε οποιαδήποτε κριτική.

Έχει γίνει πολύς λόγος για το γυμνό κατά τη διάρκεια του έργου, τι έχεις να πεις γι αυτό;

Στην έναρξη της παράστασης κάνει αυτό το σόλο- χορό η Έλενα Τοπαλίδου, η οποία είναι μια εξαιρετική χορεύτρια, μία από τις καλύτερες που έχουμε στην Ελλάδα. Το γυμνό σώμα της μαζί με τον φωτισμό, είναι σαν γλυπτό επί σκηνής. Δεν είναι ούτε για να προκαλέσει ούτε για να δημιουργήσει εντυπώσεις εκ του πονηρού.  Αν κάποιες σκηνές είναι λίγο πιο γυμνές ή όχι έχουν ενταχθεί οργανικά και απορρέουν από τη  φυσικότητα της δράσης και όχι επιτούτου γδύνουμε έναν ηθοποιό για να δημιουργήσουμε κάτι. Το πρόστυχο δημιουργείται όταν δεν έχει γεννηθεί φυσιολογικά μια τέτοια διαδικασία, οπότε στο μάτι του θεατή φαίνεται περιττό και αρχίζει να σχολιάζει ποικιλοτρόπως.

Το θέμα της πορνείας ιδιαίτερο και πρέπει να δοθεί ρεαλιστικά. Πιστεύεις οτι αυτός ενοχλεί;

Όταν μιλάμε για έναν τόσο νοσηρό κόσμο, όπως το εμπόριο λευκής σαρκός, θα ήταν υποκρισία να τα έχεις όλα στο περίπου, σε μια επίφαση και σε μια ωραιοποιημένη περιγραφή. Όπως η ταινία, που για την εποχή της το 1964 ήταν σοκαριστική αλλά με τα δεδομένα τα σημερινά του θεατή που το μάτι του έχει εξασκηθεί σε πολλές εικόνες , η αλήθεια γίνεται όλο και πιο ωμή, όλο και πιο αποκαλυπτική. Αυτό το δρόμο επιλέξαμε και μείς γιατί στην τέχνη όλα επιτρέπονται.

Μέχρι πότε θα έχει την ευκαιρία το κοινό να παρακολουθήσει την παράσταση;

Η τελευταία παράσταση έχει προγραμματιστεί για την Κυριακή των Βαΐων, κάπου προς τα τέλη Απριλίου. Ο κόσμος απ ότι φαίνεται μας τιμά με την παρουσία του γιατί υπάρχει πολύ μεγάλη προσέλευση, το «Εθνικό» σκέφτεται το ενδεχόμενο της παράτασης μέχρι το Μάιο. Ίσως και να πάει και στην επόμενη σεζον, αλλά είναι πολύ νωρίς ακόμα.

Πληροφορίες για την παράσταση:

    Σκηνοθεσία - Σκηνικά - Χορογραφία: Κωνσταντίνος Ρήγος

    Διασκευή - Δραματολογική επεξεργασία: Έρι Κύργια

    Συνεργάτης Σκηνογράφος: Μαίρη Τσαγκάρη

    Κοστούμια: Νατάσα Δημητρίου

    Μουσική: Δημοσθένης Γρίβας

    Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος

    Βοηθός σκηνοθέτη: Άγγελος Παναγόπουλος

    Κάμερα: Πάνος Βιττωράκης

    Διανομή:

    Καπετάν Νικόλας :Νίκος Αλεξίου

    Πέτρος, Αστυνόμος, Πελάτης: Κωνσταντίνος Ασπιώτης

    Μυρσίνη: Ευγενία Δημητροπούλου

    Ελένη, Μελαχ: Ελένη Κοκκίδου
    Μαντάμ Παρή:Ελένη Κοκκίδου

    Μαίρη, Κατινάκι: Κωνσταντίνα Μιχαήλ

    Ντόρης: Παναγιώτης Μπουγιούρης

    Άννα, Γυναίκα με τιγρέ: Άλκηστις Πουλοπούλου

    Ισπανός, Πελάτης, Τσιράκι, Αργύρης, Αστυνομικός: Φοίβος Ριμένας

    Άγγελος, Αστυνομικός:Νικόλας Στραβοπόδης

    Μαρίνα, Κοκκινομάλλα: Θεοδώρα Τζήμου

    Κατερίνα: Έλενα Τοπαλίδου

    Πελάτης, Αμερικάνος, Λιβανέζος, Φωτίκα: Γιάννης Τσεμπερλίδης

    Μιχαήλ, Αστυνομικός: Νίκος Ψαρράς